روز پدر بزرگها و مادر بزرگهای عزيز ، گرامی باد

روز نهم مهرماه، در هر سال به عنوان روز سالمندان نام گذاري شده است تا گامي در راستاي تکريم اين پدران و مادران برداشته شود. دوران سالمندي همانند دوران کودکي يا جواني، يکي از مراحل زندگي است با اين تفاوت که دوران کودک و جواني، سرشار از انرژي و تلاش، ولي دوران سالمندي، همراه با تحليل قوا و کاهش ميزان فعاليت هاي فيزيكي مي باشد. تا قبل از قرن بيستم و يكم ميلادي، ميانگين عمر، بسيار پايين بود. اما بهبود وضع تغذيه و پيشرفت هاي چشمگير پزشكي و ارتقاي سطح بهداشت، سبب افزايش ميانگين عمرگرديده است. وجود شمار روز افزون سالمندان در اكثر كشورها موجب شده كه مقامات دولتي و برنامه ريزان اجتماعي، توجه بيشتري به اين مسأله ابراز نموده و به وضع مقررات تأمين اجتماعي مطلوب تر آنان همت گمارند. همچنين با وجود كمك هاي مالي فرزندان به ويژه در كشورهاي آسيايي، بازهم اتکاي سالخوردگان به تأمين اجتماعي بسيار است و از اين رو باز هم حمايت هاي مادي و معنوي دولت ها را در اين زمينه طلب مي كند. اگرچه در پرتو تحولات ناشي از انقلاب و به دليل آداب و رسوم فرهنگي در جامعه ما، كهنسالان از جايگاه ويژه اي برخوردار هستند. اما اين بدان معنا نيست كه هيچ سالمندي از محيط گرم خانواده اش محروم نمي ماند. زيرا همه ساله، بر شمار سالخوردگاني كه به آسايشگاه هاي سالمندان، در سراسر كشور مراجعه مي كنند، يا از سوي اطرافيانشان به آنجا سپرده مي شوند، افزوده مي شود. با اين حال، به حكم الهي و فطري و سنّت اجتماعي، فرزندان بايد حرمت پدر و مادر خود را حفظ كنند و به ايشان احسان نمايند.

 

مناسبت روز ملی ناشنوايان در هفته چهارم سپتامبر هر ساله، تحت عنوان هفته جهانی ناشنوايان در سراسر دنيا برگزار ميشود.

به نقل از فدراسيون جهانی ناشنوايان: "هدف از اين جشن ترفيع فرهنگ ناشنوايان، دانسته هايی از زبان علم و اشاره، آگاهی مقامات و سياستمداران جامعه شنوا و همچنين عموم مردم از دستاوردهای اين قشر و مشکلاتی است که جامعه ناشنوايان با آنها روبرو ميباشند."
موارد زير از اهداف برجسته اين گردهمايی و بزرگداشت است که از سوی انجمن بين المللی ناشنوايان و با همکاری فدراسيون اتحاديه های ناشنوايان و همچنين اتحاديه اروپايی ناشنوايان برگزار ميگردد:

- شناسايی ناشنوايان در جامعه
- اختصاص مساعدتهايی بعنوان امتياز به جامعه ناشنوايان با کمک سازمانها و موسسات مربوطه
- ارايه امکانات رايگان برای اين قشر
- آگاهی عموم مردم نسبت به خطراتی که اين قشر راتهديد ميکند از طريق پوستر، جزوه، اعلاميه، سمينارهای مفيد ونصب علائم.

اولين معلم گلهای خاموش در ايران

استاد جبار باغچه بان (عسكر زاده ) يكي از خادمان پر تلاش فرهنگ ايران و به معنی واقعي كلمه معلم بود. زنده ياد باغچه بان سال 1298 شمسی آموزگاری را در دبستان (احمديه مرند ) آذربايجان آغاز كرد. وی مؤسس اولين كودكستان (باغچه اطفال ) درتبريز بود . باغچه بان را بايد اولين كسي دانست كه در ايران، آموزش سمعی بصری را به دستگاه آموزشی كشور وارد كرد. وی برای اولين بار به فكر تعليم و تربيت كودكان ناشنوا افتاد. در ابتدای كار همه او را مورد تمسخر قرار ميدادند، اما وی طی يك سال موفق شد به سه كودك ناشنوا خواندن و نوشتن بياموزد. شادروان باغچه بان فعا ليت آموزشي خود را در شهر شيراز به مدت شش سال و بعد از آن در تهران ادامه داد. وی نخستين دبستان ناشنوايان را در چهارراه حسن آباد در خانه ای محقر تاسيس كرد. وی روش آموزش الفبای دستی را اختراع كرد. همچنين درحين تعليم و تربيت به روش ديگری دست يافت كه امروزه آن روش به نام روش تركيبي معروف است و با گذشت اين همه سال به عنوان مترقی ترين روش در مدارس سراسر كشور استفاده مي شود. وی كتب مختلفی را از جمله : كتابهای كودكان (بابا برفی…)، كتاب حساب ويژه و كتاب آموزش كر و لالها به رشته تحرير در آورد .

كشفيات وی عبارتند از:

- روش شفاهی در تعليم ناشنوايان
- اختراع گوشی استخوانی يا تلفن گنگ
- کشف خواص صوتها وتقسيم بندی آنها
- تهيه وسايل مختلف بصری برای تدريس ناشنوايان
- اختراع گاه نما و ....
سرانجام اين مرد شريف، معلم دلسوز و مهربان، در روز چهارم آذر ماه 1345 ، در سن 82 سالگي ديده از جهان فرو بست. در گيلان هر ساله ياد بودی در همين روز برای اين معلم بزرگ با حضور ناشنوايان موفق و معلمين زحمتكش كه ادامه دهندگان راه و منش آن بزرگوار هستند بر گزار می گردد.
از سايتهای زير که حاوی مطالب مفيدی در زمينه فراگيری زبان اشاره، فرهنگ و هنر ناشنوايان،
انجمن های ناشنوايان و جمعيت کودکان ناشنوا و ... ميباشد ديدن نماييد:

http://www.HandSpeak.com
http://www.deafsign.com
http://www.ndcs.com

كاشت حلزون شنوايي ، دستگاهي براي كمك به ناشنوايان

دستگاه كاشت حلزون شنوايي يك دستگاه الكترونيكي است كه بخشي از شنوايي را به افراد ناشنوا برمي گرداند. اين دستگاه توسط عمل جراحي در گوش داخلي گذاشته مي شود و توسط دستگاهي كه خارج از گوش قرارمي گيرد فعال مي شود. بر خلاف سمعك، اين دستگاه صدا را بلندتر و آشكار تر نمي كند. در عوض دستگاه بدون نياز به قسمتهاي آسيب ديده سيستم شنوايي مستقيماً عصب شنوايي را تحريك مي كند و به اشخاصي كه ناشنوائي شديد دارند اجازه مي دهد كه اصوات را دريافت كنند.
دستگاه كاشت حلزون شنوايي چگونه كار مي كند؟
دستگاه كاشت حلزون شنوايي بدون استفاده از سلولهاي مويي آسيب ديده صحبتها و صداهاي محيطي را به سيگنالهاي الكتريكي تبديل كرده و اين امواج را به عصب شنوايي مي فرستد.
اين سيستم تشكيل شده از يك وسيله الكترونيكي كوچك كه توسط عمل جراحي در زير پوست و پشت گوش قرار مي گيرد و يك پردازنده گويايي كه معمولاً خارج از گوش بر روي كمربند يا داخل جيب گذاشته مي شود. اغلب يك ميكروفون براي دريافت اصوات در خارج از بدن قرار مي گيرد و پشت گوش نصب مي شود. پردازنده گويايي صداها را به سيگنالهاي الكتريكي مشخصي تبديل مي كند. اين كدها از طريق سيم نازكي به سمت بالا و به وسيله هاي نصب شده در پشت گوش انتقال مي يابد و به صورت امواج راديويي از پوست گذشته و به الكترودهاي كاشته شده در حلزون شنوايي مي رسد. سيگنالهاي دريافتي توسط الكترودها، رشته هاي عصبي شنوايي را تحريك مي كنند تا اطلاعات را به مغز فرستاده و در آنجا به صورت صداهاي معني دار، تفسير و معني مي شوند.

چه افرادي مي توانند از اين دستگاه بهره مند شوند؟

كاشت حلزون شنوايي فقط براي اشخاصي طراحي شده كه از سمعك نتيجه خوبي نمي گيرند و يا دچار ناشنوايي مادرزادي هستند. اين افراد بايد 2 سال به بالا باشند (مگر اينكه مننژيت دوران كودكي باعث ناشنوايي شده باشد)
متخصصين گوش و حلق و بيني عمل جراحي كاشت حلزون را انجام مي دهند، ولي همه متخصصين مربوطه قادر به انجام اين كار فوق تخصصي نيستند. بدين منظور پزشك شما مي تواند براي ارزيابي، شما را به يك كلينيك مخصوص كاشت حلزون ارجاع نمايد. اين ارزيابي توسط تيم كاشت حلزون انجام مي پذيرد (شامل: متخصص گوش و حلق و بيني- شنوايي سنج- گفتار درمان- روانپزشك- پرستار و ديگر افراد مورد نياز) كه آزمايشهاي مورد نياز را از شما به عمل خواهند آورد.
ارزيابي گوش: متخصص گوش و حلق و بيني، گوش مياني و داخلي شما را معاينه و بررسي مي كند تا مطمئن شود عفونت فعال و يا اختلال ديگري مانع از جراحي كاشت حلزون شنوايي نباشد.
ارزيابي شنوايي ( شنوايي سنجي): شنوايي سنج آزمونهاي كامل شنوايي را انجام مي دهد تا مشخص شود شما با و يا بدون سمعك تا چه اندازه قادر به شنيدن هستيد.
ارزيابي راديوگرافي ( اشعهX): به وسيله پرتونگاريهاي مخصوصي كه معمولاً با سي تي اسكن و ام آرآي انجام مي گيرد، وضعيت گوش داخلي شما بررسي مي شوند.
ارزيابي روانشناسي: بعضي از بيماران ممكن است احتياج به آزمونهاي روانشناسي داشته باشند كه معلوم شود آيا مي توانند از نظر رواني با فرآيند جراحي كاشت حلزون شنوايي سازگاري يابند يا خير.
ارزيابي جسماني: متخصص گوش و حلق و بيني شما معاينات جسماني كاملي از شما انجام خواهد داد تا هر گونه مشكلات بالقوه اي را كه ممكن است در هنگام بيهوشي عمومي براي شما پيش بيايد، شناسايي كند.

و اما در مورد عمل جراحي:
عمل كاشت حلزون شنوايي تحت بيهوشي عمومي انجام گرفته و حدود 2 تا 3 ساعت به طول مي انجامد. يك برش در پشت لاله گوش شما براي باز كردن استخوان ماستوئيد كه به گوش مياني منتهي مي شود، ايجاد مي گردد و با باز كردن راهي به درون گوش مياني و سپس از قاعده مجراي حلزوني شكل قسمت داخلي پروتز حلزوني در مجراي حلزوني شكل قرار داده مي شود و گيرنده داخلي در استخوان پشت گوش ثابت مي شود. در اين روش عمل جراحي لازم مي شود 1 يا چند روز بيمار در بيمارستان بستري شود كه اين مسئله بستگي به دستگاه مورد استفاده و آناتومي (ساختار) گوش داخلي دارد.

آيا بعد از عمل مراقبت و آموزشهاي خاصي وجود دارد؟

حدود 1 ماه تا 45 روز بعد از عمل جراحي شما، پردازنده سيگنالها، ميكروفون و دستگاه تفسير و معني كننده اصوات در خارج از گوش شما قرار داده شده و تنظيم مي شود. به شما ياد ميدهند كه چگونه از اين دستگاهها مراقبت كنيد و چگونه از اين طريق به صداها گوش بدهيد. بعضي از كاشتها زمان طولاني تري براي تنظيم شدن و آموزش مربوطه نياز دارند. همچنين ممكن است تيم توانبخشي از شما بخواهند تا براي انجام معاينات دوره اي و در صورت لزوم تنظيم دوباره پردازنده گويايي به كلينيك مراجعه كنيد.

من چه انتظاراتي مي توانم از كاشت حلزون شنوايي داشته باشم؟

دستگاه كاشت حلزون شنوايي نمي تواند شنوايي كاملاً عادي شما را باز گرداند و ميزان مفيد بودن آن از فردي به فرد ديگر فرق مي كند، بيشتر استفاده كنندگان به اين نتيجه رسيده اند كه اين دستگاه به آنها كمك مي كند تا با كمك لب خواني تكامل يافته تري بتوانند ارتباط بهتري برقرار سازند و البته بيش از نيمي از آنها قادر شده اند كه بدون نياز به نشانه هاي بينايي صحبتها را تشخيص دهند و بچه هايي كه در حدود سن 2 سالگي به كاشت حلزون شنوايي اقدام كرده اند، شنوايي بهتر و نزديك تري به حالت طبيعي پيدا كرده اند. عوامل گوناگوني هستند كه ميزان استفاده مفيد از اين دستگاه را در كاربرهاي مختلف مشخص مي كنند، شامل: (مدت زماني كه شخص ناشنوا بوده است. تعداد رشته هاي عصب شنوايي موجود. و انگيزش بيمار براي يادگيري شنيدن).
تيم جراحي شما برايتان توضيح خواهند داد كه چه انتظارات معقول و منطقي مي توانيد ازاين دستگاه داشته باشيد. قبل از اينكه بدانيد آيا دستگاه شما خوب كار مي كند يا نه، لازم است كه به روشني بدانيد كه چقدر بايد وقت صرف كنيد تا به نتيجه برسيد. اين دستگاه تنها براي تعداد معدودي از بيماران مفيد نبوده است.

چگونه دستگاههاي كاشت حلزون جديد مجوز استفاده كسب مي كنند؟

سازمان نظارت بر مواد غذائي و دارو(FAD) ( در آمريكا) قوانيني را براي استفاده اين دستگاه در بزرگسالان و كودكان، تنظيم كرده است و فقط پس از انجام تحقيقات باليني كامل جهت دستگاههاي جديد مجوز صادر مي كند.
متخصص گوش و حلق و بيني شما بايد اطلاعات كاملي شامل بروشور كارخانه سازنده دستگاه مورد استفاده در اختيار شما قرار بدهد. شما بايد در مورد خطرات و مزاياي اين دستگاه كاملاً آگاه باشيد، مثلا اينكه كاربرد اين دستگاه چقدر ايمن، قابل اعتماد و موثر بوده و هر چند وقت يكبار شما بايد براي انجام معاينات دوره اي به كلينيك مراجعه كنيد و آيا سازمان بيمه شما هزينه عمل شما را پرداخت خواهد كرد؟
 

روز جهاني عصاي سفيد گرامی باد
(23 مهر/ 15 اكتبر)

اولين عصای سفيد
استفاده از عصا بعنوان وسيله ی کمکی در رفت و آمد نابينايان از قرن ها پيش متداول بوده است ولی استفاده از عصای سفيد بشکل امروزی و بعنوان نمادی برای شناخت نابينايان به بعد از جنگ جهانی اول برمی گردد.
در سال 1921 ميلادی يک عکاس اهل شهر بريستول کشور انگلستان با نام جيمز بيگز که در اثر يک سانحه بينايی خود را از دست داد برای در امان بودن از خطر وسائل نقليه که در خيابان های اطراف محل زندگی وی در حال رفت و آمد بودند ابتکار استفاده از عصا به رنگ سفيد را که براحتی برای همگان قابل ديد باشد را بکار برد.
پس از آن دو تن از برجسته ترين محققين‌آمريكايي به نامهاي دكتر ناول‌پري‌, رياضيدان و دكتر جاكوپس تن‌بروك‌, حقوقدان توانستند قانوني‌را در پانزدهمين روز از ماه اکتبر به عنوان قانون عصای سفيد به تصويب رسانند و اين روز را به عنوان روز جهانی تابينايان نامگذاری کنند.در اين قانون کليه ی حقوق اجتماعی فرد نا بينا به عنوان عضوی از يک جامعه‌ی متمدن انعکاس يافته است؛ مواردي از اين قانون به شرح زير است:

‌‌‌‌‌‌ـ نابينايان حق استفاده از كليه امكانات رفاهي معمول در جامعه را دارند. آنان حق دارند از پياده روها، خيابان ها، بزرگراه ها و وسايل حمل و نقل همگاني مانند هواپيما، قطار، اتوبوس، اتومبيل، كشتي، هتل، اماكن عمومي، مراكز تفريحي و مذهبي استفاده كنند. اگر در بعضي اوقات، محدوديتي براي استفاده از اين تسهيلات و اماكن وجود داشته باشد بايد فراگير همه افراد جامعه باشد و اگر شخص يا سازماني فقط براي نابينايان در استفاده از تسهيلات همگاني، محدوديت ايجاد كند يا حقوق نابينايان عاقل و بالغ را ناديده بگيرد، مجرم شناخته مي شود.
ـ رانندگان وسايل نقليه موظف اند مراعات كامل نابينايان را كه هنگام عبور و مرور، از عصاي سفيد استفاده مي كنند، بنمايند.
ـ دولت موظف است كه نابينايان را به مشاركت در امور دولتي تشويق كند تا آنان به كار مشغول شوند.
ـ مسئولان دولتي همه ساله بايد روز 23 مهرماه / 15 اكتبر را به عنوان بزرگداشت نابينايان و قانون عصاي سفيد، به نحوي شايسته ارج نهند و از مردم بخواهند كه رفتار معقولانه اي با نابينايان داشته باشند و گامهاي صميمانه و موثري براي آنان بردارند.

لوئيس بريل
لوئيس بريل در سال 1809 در فرانسه متولد گرديد.وی در اوايل کودکی يعنی در سن 3 سالگی بينايی خود را از دست داد.در سال 1818 به همراه دوستان خود موسسه ی ملی نابينايان جوان پاريس را در اين شهر دائر نمود.در همين زمان بود که بريل بواسطه توانايي هايش در موسيقی و علم مشهور شد و يکی از بهترين نوازندگان ويولون و ارگ در پاريس گرديد.بريل در سال 1826 شروع به آموزش نابينايان نمود.
امروزه شهرت بريل بخاطر ابداع سيستم خط برجسته وی می باشد که در آن زمان در پيام های رمزی ارتش بکار گرفته می شد.سيستم بريل يا خط برجسته شامل نقاط برجسته با اشکال منظم بر روی مقوای نازک می باشد که نابينايان از طريق لمس آن قادر به درک عبارات و خواندن خواهند بود.اين روش تا به امروز با موفقيت همراه بوده و در بسياری از کشورهای جهان استفاده می شود.

ايران سفيد
«ايران سفيد» عنوان اولين روزنامه ويژه نابينايان به خط بريل در ايران و خاور ميانه است؛که تحت پوشش خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران فعاليت می کند.

چند نکته در رابطه با چگونگی کمک به فرد نابينا
- بهتر است قبل از انجام هر کمکی نظر فرد نابينا را در مورد کمک به او جويا شويد.
- در صورت کمک و راهنمايی در راه رفتن؛ اجازه دهيد فرد نابينا بازوی شما را بگيرد و از هل دادن و گرفتن او خودداری کنيد.
-هنگاميکه با فرد نابينا روبرو می شويد خود را به او معرفی کرده و بهنگام ترک محل به او بگوييد که محل را ترک ميکنيد.
-مستقيما با خود فرد نابينا حرف بزنيد و برای صحبت با آنها شخص ديگری را واسطه قرار ندهيد چرا که آنها قادر هستند بخوبی مفهوم کلام شما را درک کرده و پاسخ دهند.
-هيچگاه با فرد نابينا بلند صحبت نکنيد چرا که آنها دارای حس شنوايی قوی هستند.
- بجای نابينا به نگاه کردن بپردازيد و محيط اطرافش را برای او شرح دهيد تا او نيز بتواند با محيط ارتباطی سازنده برقرار کند.
- بخاطر ضعف آنها در بينايی از اشتباهاتشان چشم پوشی نکرده و به آنها فرصت دهيد تا اشتباه خود را جبران نمايند.

 

روز جهاني کودک بهانه اي براي ورود به جهان کودکان است؛ براي ورود به اين جهان بايد آگاهي هاي خود را فراموش کنيم و با ناآگاهي هاي کودکانمان همراه شويم. آموختن زبان کودکانه نيز قدم بعدي است.

همچنين انواع بازيها و سرگرميهاي کودکانه، نقاشي، عکس، فيلمهای آموزشي و .... به عنوان واسطه هاي ورود به جهان کودکان بسيار مؤثر و مهم شمرده مي شود. چقدر خوب است که براي آشنايي بيشتر سري به سايتهاي کودکان بزنيم و راه و رسم زندگي کودکانه را بياموزيم. سايتهاي چون: کانون پرورش فکري، دوستانه، پورنگ، سه چرخه، کودکان، سروش کودکان، ....
مطلب زير از سايت پورنگ انتخاب شده است زبان ساده کودکانه اي که توانسته است مخاطبان زيادي را در سطح کشور به خود جلب کند.
«دوستم تعريف مي کرد: تو فرودگاه کيش نشسته بودم سر و صداي دختر بچه اي که داشت با عروسکش بازي مي کرد توجه مرا به خود جلب کرد.... دقت که کردم متوجه شدم که خودش پورنگ شده و براي عروسکش برنامه کودک اجرا مي کند و سعي دارد که با عوض کردن صدايش عروسکش را سرگرم کند. اسمش را پرسيدم: گفت سوگل ولي الان نقش پورنگ را بازي مي کنم!! پرسيدم تو پورنگ را چقدر دوست داري؟؟ بلافاصله به عروسکش اشاره کرد ....»

حقوق کودک

كشورهاي جهان روزهاي كودك مختلفي براي خود دارند؛ اما روزجهاني كودك را خود بچه ها به وجود آورده اند. در سال 1986 در چنين روزي دو تن ازدانش آموزان نه ساله مدرسه آتاتوري در نيويورك با نگارش نامه‌اي از همه بچه هاي دنيا خواستند كه با هم روزي را به صلح اختصاص دهند. در پيام يكي از بنيان گذاران روز جهاني كودك آمده است: «بزرگترهاي ما عقايد ثابتي دارند......آنها ما را دوست دارند چون بچه هايشان هستيم اما آيا آنها مي دانند كه چه دنيايي را برای ما بوجود مي آورند. اگر كمترين اشتباهي در ماشين هسته اي آنها رخ دهد ما هرگز شانسي براي رشد نخواهيم يافت. ما امكاني براي رشد و پرورش مي خواهيم.»
كودكان در روز جهاني كودك مي خواهند اين تضاد را يادآور شوند، كه در حالي كه سالانه هزينه هاي غيرقابل تصوري صرف توليد انواع سلاحهاي هسته اي و غير هسته اي مي شود، كودكان بسياري از گرسنگي، عدم امكانات بهداشتي، سوء و تغذيه و .... مي ميرند.
يونيسف اعلا م داشته، كه تنها با اختصاص پنج دلار براي هر كودك مي توان جان 90% از كودكاني را كه سالانه مي ميرند نجات داد و براي بهبودي چشمگير زندگي كودكان جهان سوم كافي است كه همان مبلغ در يكسال خرج شود و اين مبلغ تنها معادل بودجه شش هفته تسليحاتي جهان است.
كودكان، آسيب پذیرترین گروه در هر جامعه هستند و از هيچ چيز آنان از جمله غذا، پوشاك و نيازهاي ديگرشان نبايد كاست. عدم توجه به وضعيت كودكان به علت مشكلات اقتصادي و كاستن بودجه هايي كه شرايط زندگي و حيات كودكان را خدشه دار مي سازد به اميد اينكه اقتصاد آينده كشور تامين باشد نه توجيه و بازده اقتصادي دارد و نه حركتي انساني محسوب مي شود.
كودكي كه امروز غذا، بهداشت و آموزش كافي نداشته باشد آينده اش جز معلوليت ها و عقب ماندگي هاي جسمي و ذهني چيز ديگري نخواهد بود. او فقط يك بار فرصت رشد دارد و آن فرصت امروزاست نه فردا. نمي توان با غذا و بهداشت بيشتر در آينده سلامتي را كه امروز كودكي از دست مي دهد فردا به او باز پس داد.
البته مشكلات كودكان صرفا گرسنگي، سوء تغذيه و مسائل مشابه نيست بلكه كودكان در نقاط مختلف دنيا از شرايط متفاوتي برخوردار هستند و تاثير هرگونه نابساماني را مي توان در كودكان هر منطقه اي مشاهده كرد، به هر حال طبيعي است كه صحبت از مسايل ابتدايي نيز در اولويت قرار مي گيرد.
برداشت هاي كودكان در برخورد با يك موضوع شايان توجه است. ممكن است برخي كودكان براساس
تجربه هاي قبلي (از جمله اين كه به آنها گفته شده است كه در كلاس سؤال كردن خوب نيست و امثال آن) تمايلي به پرسيدن از خود نشان ندهند يا خجالت بكشند و احتياط كنند. كودكي كه تجربه بيشتري اندوخته است، كمتر در برابر يك محرك به سرعت سوال مي كند، در مجموع، فراهم آوردن محيطي كه با تقويت مثبت، ابزارهاي لازم را براي بروز ظهور نگرش هاي كودك فراهم آورد براي ارزش يابي نگرش بسيار لازم و ضروري است.
در ارزش يابي نگرش ها، استمرار و مداومت و پي گيري رفتارهاي مشاهده شده، امري در خور توجه است كه خود بر دشواري اين كار مي افزايد. در كنار اين مشاغل لازم است خواسته هاي ما با سطح رشد كودك هماهنگ باشد. ممكن است چند كودك به لحاظ سني در يك مقطع باشند ولي رشد ذهني و نحوه تفكر و عمل آنها يكسان نباشد.
چگونگي فهم و درك مفاهيم در كودكان بدون در نظر گرفتن تأثير آموزش بسيار مشكل است. كودكان خالق زيباترين احساس ها و عشق ها هستند كه پروين اعتصامي شاعر بزرگ ايراني هم در اين احساس شريك است، به طوري گفتارش را با كودكان از طريق اشعارش بيان كرده است به گونه اي كه در كتاب هاي فارسي مدرسه ها، همواره شعر يا اشعاري آزاد ديده مي شود كه كودكان دانش آموز مي خوانند و به خاطر مي سپارند. امروز نيز شعر زيباي اشك يتيم اين شاعر ارجمند در كتاب پنجم دبستان به چشم مي خورد.
 

«بهشت زير پای مادران است»
«فرزندان امانت الهی است در دستان شما»

هفته سلامت و روز جهاني بهداشت، 7 آوريل مصادف با 18 فرودين گرامي باد.
هر سال در 7 آوريل روز جهانی بهداشت جشن گرفته می شود و هر بار شعار و پيام واحدی در تمامی کشورهای دنيا مطرح می شود. اين بارصحبت از مادر و کودک است. با اين شروع سال 1384 (2005ميلادی) زمانی بسيار مهم برای مادران، نوزادان و کودکان جهان است. تا چندی پيش سلامت و ايمنی مادران بصورت کنونی مطرح نبود. ولی امروزه بهداشت و سلامتی مادران يک تولويت ملی در بسياری از کشورهای جهان است.
در دين مبين اسلام به سلامت مادر و کودک سفارش فراوان شده است و رعايت حال او در درجه اول از نظر شرعى و عرفى و اخلاقى بر عهده شوهر و در مرحله بعد بر عهده تمام اطرافيان اوست، تا سلامت مادر و طفل او از نظر جسمى و روانى حفظ شود. « بر آن كس كه فرزند براى او متولّد شده (پدر)، لازم است خوراك و پوشاك مادر را به طور شايسته در مدت شير دادن بپردازد؛… » (بقرة (233
پيام سازمان جهانی بهداشت در ارتباط با سلامت مادران و کودکان:
- مادران و کودکان بيشماری هر ساله به علت حاملگی، زايمان و يا در اوايل کودکی جان خود را از دست می دهند و يا دچار معلوليت و ناتوانی می شوند که اکثر آنها قابل اجتناب است.
- مادران و کودکان سالم، ثروت های واقعی جامعه هستندو بقا و سلامت آنان علاوه بر اهميت ان به عنوان حقوق فردی و انسانی، محور توسعه در جامعه است. وقتی در جامعه ای زنان سالم باشند کودکان، خانواده و جامعه نيز سالم بوده و در چنين جامعه ای می توان اميد پيشرفت داشت.
- با توجه به پيشرفت علم و دانش در جهان امروز می توان جان ميليون ها نفر را نجات داد. مشکل اصلی انتقال اين دانش به عمل است و اين چالش اصلی دولت ها و جوامع کنونی می باشد.
 

مجمع جهانی سازمان ملل بر اساس قطعنامه شماره 47/237 که در تاریخ 20 سپتامبر 1993 به تصویب رسیده است، پانزدهم ماه می را که مصادف با 24 اردیبهشت میباشد بنام روز جهانی خانواده اعلام کرده است. همه ساله چنین روزی به عنوان روز جهانی خانواده در کشورهای مختلف گرامی داشته می شود. در کشور ما نیز با همین هدف و به منظور تحقق اصل دهم قانون اساسی و در راستای اهداف توسعه ای، سیاست گذاری و هماهنگی دستگاههای ذیربط و نظارت بر تصمیمات خانواده، طرح تشکیل شورای عالی خانواده به ریاست رییس جمهور یا معاون آن، از تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی گذشت. این شورا متشکل از 20 عضو و اعضای آن عبارتند از: رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، وزیر بهداشت و درمان، وزیر آموزش و پرورش، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر کشور، وزیر کار و امور اجتماعی، روسای سازمان های تربیت بدنی، بهزیستی، صدا و سیما، مشاور رییس جمهور در امور جوانان، رییس مرکز مشارکت زنان، دو نفر از قوه قضاییه، دو نفر از نهادهای غیردولتی و سه نفر از اعضای کمیسیون های فرهنگی، اجتماعی و حقوقی قضایی مجلس شورای اسلامی خواهند بود. همچنین آیین نامه اجرایی این شورا، توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی و دستگاههای ذیربط طرف مدت شش ماه به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
شعار جهانی سال 2005 برای این روز " ایدز و بهداشت خانواده میباشد". ایدز بیماری است که امروزه اکثر خانواده ها را در معرض تهدید قرار داده است. خانواده هایی که در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند و در زیر خط فقر قرار دارند بیشتر از جوامع دیگر با این خطر روبرو هستند. امروز فرصتی است که به این امر مهم توجه شود و بالا بردن آگاهی مردم برای مقابله با این بیماری و جلوگیری از شیوع آن در خانواده ها از جمله مواردی است که دولتها و سازمانهای جهانی برای ریشه کن کردن آنها باید گام برداشته و اقدام نمایند.
خانواده به مفهوم محدود آن عبارت است از يك واحد اجتماعي، ناشي از ازدواج يك زن و يك مرد كه فرزندان پديد آمده از آنان خانواده را تكميل مي كند. تعريف ديگري، خانواده را شامل مجموعه اي از افراد مي داند كه با هدف و منافع مشتركي زير سقفي گرد هم مي آيند. اسلام خانواده را گروهي متشكل از افراد، داراي شخصيت مدني، حقوقي و معنوي معرفي مي كند كه هسته اوليه آن را ازدواج مشروع زن و مردي تشكيل مي دهند و نكاح عقدي است كه براساس آن رابطه زوجيت بين زن و مرد برقرار مي شود و در آن طرفين داراي وظايف و حقوق جديد ميشوند. ارتباط خويشاوندي در سايه نكاح پديد مي آيد و اعضاي آن روابط قانوني، اخلاقي و عاطفي دارند.
اساس تشكيل آن اين است كه زن و مردي مي كوشند ارائه خود را بر تأسيس آن و قبول تكاليفي كه شرع براي آنها معين كرده است، محقق سازند. بر اين اساس خانواده يك تأسيس حقوقي به حساب خواهد آمد كه اعضاي آن با رشته خوني با هم پيوند پيدا مي كنند. جامعه شناسان خانواده را يك پديده تاريخي مي دانند كه از اجتماع كلي جدا نيست. واحدي است اجتماعي كه در عين حال خصايص يك نهاد و يك گروه را واجد است.

 

سازمان بهزيستي كشور، به موجب لايحه قانوني ١٠ مرداد ١٣۵۹ در جهت تحقق مفاد اصول ۳، ٢١ و ٢۹ قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و در زمينه تحقق عدالت اجتماعي تشكيل شده است.
اين سازمان به منظور نيل به اهداف خود با اتخاذ تدابير لازم و حمايتهاي گوناگون از كودكان نيازمند، زنان و كودكان بي سرپرست، ابن السبيل (در راه ماندگان) و نيز عرضه خدمات توانبخشي به معلولان جسمي و ذهني، مبتلايان به بيماريهاي صعب العلاج، معتادان و ناسازگاران اجتماعي و هم چنين پيشگيري از معلوليتها و آسيبهاي اجتماعي و غيره با توجه به حفظ ارزشها و كرامات والاي انساني و تكيه بر تعاون و همياري مردم نيكوكار و همكاريهاي نزديك روحانيون متعهد و ساير طبقات دلسوز كشور تلاش مي كند.
بي ترديد، سلامت جسم و روان، زيربنايي ترين عامل پيشرفت و تكامل يك جامعه است و امروزه براي دستيابي به اين هدف با اجراي برنامه هاي پيشرفته بهداشتي و بهزيستي در بسياري از كشورهاي توسعه يافته افراد جامعه از دوران شيرخوارگي تا پايان زندگي تحت مراقبت قرار مي گيرند و سازمانهاي ذي ربط با دقت در مواد غذايي و تغذيه، سالم سازي محيط زندگي، توسعه برنامه هاي مختلف، پيشگيري و غيره مانع بروز بسياري از امراض و معلوليتها مي شوند تا سلامت مردم تأمين شود.

اميرالمؤمنين حضرت علي عليه السلام در نهج البلاغه مي فرمايند:
"آگاه باشيد كه از جمله بلاها فقر و ناداري است و سخت تر از ناداري بيماري تن و سخت تر ار بيماري تن بيماري قلبي است."
و در اهميت تندرستي همين بس كه حضرت رسول اكرم صلي الله عليه واله وسلم در پاسخ سؤالي كه اگر شب قدر را درك كرديم چه چيزي از خداي خود طلب كنيم؟
حضرت جواب دادند: عافيت را.
بي شك اگر كسي اين سخن گوهربار امام صادق عليه السلام را بشنود كه فرمودند:
"كل شيءٍ تكون فيه المضرةَ عَلَي اِلاْنسانِ في بَدَنِهِ فَحَرامٌ اَكْلُهُ اِلا في حالِ الضُّرورَة "
"خوردن هر چيزي كه براي بدن انسان مضر باشد حرام است مگر در حال ضرورت."
بنابراين با توجه به احاديث و روايات، لازم است برنامه پيشگيري از بيماريهاي جسمي و اخلاقي و آسيبهاي اجتماعي به منظور حفظ و تأمين بهداشت جسمي و رواني جامعه از دوران شيرخوارگي آغاز شود. با در نظر گرفتن آيه شريفه:
"مَنْ اَحْياها فكانما احيا النّاس جميعاً".
و هر كس كه نفسي را حيات بخشد مثل آن است كه همه مردم را حيات بخشيده است."
مي توان به اهميت واقعي پيشگيري پي برد و جان انسانها را قبل از اين كه دچار گرفتاري شوند نجات دهيم.

خدمات بهزيستى در ايران
با توجه به فرهنگ غنى اسلام و مردم در ايران، از ديربازهمواره طيف وسيعى از خدمات اجتماعى توسط خانواده ها، افراد نيكوكار، روحانيت و مساجد ارائه مى شده و موسسات اجتماعى كوچك و بزرگ با تكيه بر نهاد وقف، نه تنها در حوزه بهزيستى بلكه در ساير امور فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى به فعاليت مى پرداخته است. نمونه چنين مراكزى، مكتبخانه ها، مدارس، حوزه هاى علميه، شفاخانه ها، بیمارستانها، كاروانسراها و... كه طى قرون متمادى ساخته و داير شده است مى باشند.
افزايش مراودات تجارى، سياسى و فرهنگى در قرون اخير با همسايگان و دولتهاى منطقه منجر به بروز تغييراتى در برخى از حوزه هاى اجتماعى و اقتصادى شده است .
در حوزه بهزيستى اولين يتيم خانه ايران به سبك شبانه روزى مستقل در تهران محل انبار گندم سابق) و در دوران ناصرالدين شاه ايجاد شد. از آن زمان به بعد موسسه هاى مختلفى از سوى دولتها يا افراد و گروههاى خير براى حمايت از نابينايان و ناشنوايان، معلولين ذهنى و جسمى و همچنين نيازمندان و بى سرپرستان به وجود آمد كه خدمات آنها عموماً جنبه رفاهى و آموزشى داشته است .
تا پيش از پيروزى انقلاب اسلامى تشكيلات متمركزى براى ارائه خدمات بهزيستى وجود نداشت و خدمات نسبتا مشابهى به صورت پراكنده توسط دستگاههاى مختلف ارائه مى شد. تعدادى از اين سازمانها عبارت بودند از:
- سازمان ملى رفاه خانواده ايران
- سازمان بهزيستى و آموزش كودكان و نوجوانان
- سازمان ملى بهزيستى ناشنوايان ايران
- سازمان ملى رفاه ناشنوايان ايران
- سازمان ملى رفاه نابينايان ايران
- سازمان زنان
- جمعيت حمايت از اطفال بى سرپرست

پس از پيروزى انقلاب شكوهمند اسلامى ايران سازمان بهزيستى كشور در بيست و چهارم خرداد ماه 1359 براساس مصوبه شوراى عالى انقلاب اسلامى تشكيل شد.
شهيد دكتر محمد على فياض بخش پس از آن كه به پراكندگى سازمانهاى رفاهى و توانبخشى كشور و عدم هماهنگى لازم بين آنها پى برد، با كمك و همفكرى شهيد سيد محمد باقر لواسانى و تنى چند از همفكرانش لايحه تشكيل سازمان بهزيستى كشور را به شوراى انقلاب پيشنهاد كرد و پس از تصويب آن با كار پيگير و مستمر به سازماندهى تشكيلات و برنامه ريزى براى فعاليت نوين سازمان بهزيستى پرداخت و در مدت كوتاهى توانست ارگان دولتى و كار آمدى براى خدمت به محرومان و مستضعفان كشور ايجاد كند. در تاريخ 29/9/59 سازمان تربيتى شهردارى تهران نيز به بهزيستى واگذار شد و در تاريخ 16/10/1363 بر پايه مصوبه مجلس شوراى اسلامى، بار ديگر سازمان بهزيستى در شمار سازمانهاى وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى قرار گرفت .
اصولاً بهزيستى به مجموعه متشكل از تدابير، خدمات، فعاليتها و حمايتهاى غير بيمه اى اطلاق مى شود كه به منظور بسط رحمت اسلامى در جامعه و حفظ ارزشها و كرامات انسانى، با تكيه بر كمكهاى مردمى و همكارى نزديك سازمانهاى ذى ربط انجام مى شود و گسترش خدمات توانبخشى، حمايتى، بازپرورى و كمك به تامين حداقل نيازهاى اساسى گروههاى محروم و كم در آمد را مد نظر دارد.
كانون اصلى فعاليتها و برنامه هاى سازمان بهزيستى، پيشگيرى از فرو پاشى زندگى افراد و خانواده هايى است كه به علت مشكلات اقتصادى و ناهنجاريهاى اجتماعى و فرهنگى دچار آسيب پذيرى و ناتوانى هاى محتلف شده اند و يا از معلوليتهاى جسمى و روانى رنج مى برند. بدون ترديد، خدمت رسانى به اين گروهها با كيفيت مطلوب هنگامى امكان پذير خواهد بود كه يك نهاد ويژه برخوردار از توان تخصصى، اقتصادى، اجرايى و سياسى قوى به شكل منسجم جنبه هاى گوناگون خدمات مورد نياز محرومان و مستضعفان را عهده دار شود.

روشهاى موجود براى ارائه خدمات بهزيستى
خدمات بهزيستى در سه بخش به نيازمندان و مددجويان ارائه مى شود:
- امور فرهنگى و پيشگيرى
- امور اجتماعى
- امور توانبخشى

در بخش امور فرهنگى و پيشگيرى، دفاتر زير خدمات لازم را انجام مى دهند:
- دفتر آموزش و پروهش: وظيفه تحقيق و پروهش پيرامون علل بروز معلوليتها و دريافت عوامل اصلى ايجاد آسيبهاى اجتماعى را بر عهده دار دارد. همچنين تربيت نيروهاى انسانى مورد نياز و بازآموزى نيروهاى موجود متناسب با تغييرات جامعه از وظايف اين دفتر است .
- دفتر پيشگيرى از معلوليتها و آسيبهاى اجتماعى:
وظيفه ارائه آموزش هاى مناسب به جامعه با بهره گيرى از روشهاى منطقى و تكيه بر دستاوردهاى پژوهشى را بر عهده دارد.
در بخش امور اجتماعى كار از پيچيدگى فراوانى برخوردار است. بازآموزى و بازپرورى گروهاى چون معتادان، متكديان، زنان ويژه، فرزندان بدون سرپرست، زنان بى سرپرست و مانند اينها نيازمند مشاركت عمومى و يارى همه جانبه است. به اين منظور بايد مربيان، روانشناسان و مددكاران اجتماعى ورزيده به كار گرفته شوند.
همچنين تفكر جامعه نسبت به اين گروهها بايد دگرگون شود و روشهاى صحيح ارائه كمك به افراد جامعه آموزش داده شود. از سوى ديگر بايد زمينه اجتماعى مناسب براى پذيرش افراد پس از طى دوره بازآموزى و بازپرورى فراهم شود. روشن است كه اين همه، نيازمند عزمى ملى و كار و تلاش شبانه روزى و خستگى ناپذير است .

در بخش امور اجتماعى خدمات لازم از طريق سه دفتر ارائه مى شود:
- دفتر امور كودكان و نوجوانان
- دفتر امور خانواده هاى بى سرپرست و نيازمند
- دفتر امور آسيب ديدگان اجتماعى
دفتر امور كودكان و نوجوانان مسئوليت پرداختن به امور مربوط به كودكان سرراهى، كودكان خانواده هاى از هم گسيخته، فرزندان والدين زندانى، فرزندان والدين متوارى، فرزندان والدين بدون صلاحيت و مانند اينها را بر عهده دارد.
ارائه خدمات شير خوارگاهى سازمان براى نگهدارى تربيت و آموزش ‍كودكان و به فرزند خواندگى دادن برخى كودكان مجهول الهويه به خانواده هاى داراى صلاحيت در قالب برنامه شبه خانواده از ديگر اقدامات و وظايف اين دفتر به شمار مى رود.
مركز اجرايى تحت نظارت اين دفتر، وظيفه نگهدارى، تربيت و آموزش ‍كودكان تحت سرپرستى خود را تا مرحله اجتماعى شدن، ازدواج، اشتغال بازتوانى و ترخيص به عهده دارد. همچنين مهد كودك هاى سازمان بهزيستى، وزارتخانه ها و ديگر سازمانها و نيز مهد كودك هاى خصوصى در سراسر كشور با نظارت اين دفتر فعاليت مى كنند.
دفتر امور خانواده هاى نيازمند و بى سرپرست، وظيفه بررسى مسائل و مشكلات و برنامه ريزى بازتوانى مادى و معنوى خانواده هاى زير پوشش را به عهده دارد.
دفتر امور آسيب ديدگان اجتماعى به امور معتادان، زنان ويژه و متكديان از طريق بررسى مسائل و مشكلات فردى، گروهى، اجتماعى، خانوادگى و نيز شناسايى راههاى بازپرورى آنان مى پردازد.

خدمات امور توانبخشى
سازمان بهزيستى از طريق دفاتر توانبخشى و امور اجتماعى معلولين، توانبخشى حرفه اى و دفتر توانپزشكى و وسايل توانبخشى به معلولين جسمى و ذهنى، خدمات توانبخشى ارائه مى كند. دريافت كنندگان خدمات از اين بخش، نابينايان، ناشنوايان و معلولان جسمى-حركتى هستند. افراد داراى معلولين ذهنى با توجه به بهره هوشى به سه گروه عميق (ايزوله )، تربيت پذير و آموزش پذير تقسيم مى شوند. همچنين معلولين جسمى و ذهنى توام كه از بدترين نوع معلوليتها است، زير پوشش اين بخش هستند.

شوراى عالى مشاركتهاى مردمى
در پى تدوين و اجراى طرح امداد دانش آموزان محروم و معلول توسط عده اى از انسانهاى نيكوكار و با پشتيبانى شهيد دكتر فياض بخش رئيس‍وقت سازمان بهزيستى كشور در اواخر سال 1364 با توجه به اصل 29 قانون اساسى مقدمات تشكيل شوراى عالى مشاركتهاى مردمى سازمان بهزيستى فراهم شد و اين شورا از فروردين سال 67 فعاليت رسمى خود را آغاز كرد.
از طريق مشاركتهاى مردمى و هميارى افراد خير و نيكوكار اقدامات چشمگيرى در راستاى اهداف سازمان بهزيستى كشور انجام گرفت. از آن جمله، خريد تجهيزات مورد نياز مراكز توانبخشى و حمايتى سازمان بهزيستى، پرداخت هزينه هاى تحصيلى و درمانى مددجويان و تامين ديگر نيازهاى آنان قابل ذكر است.
شوراهاى مردمى تاكنون هزاران متر مربع ساختمان، زمين، باغ و باغچه را به صورت اهدايى از افراد خير و نيكوكار براى واحدهاى بهزيستى سراسر كشور تحويل گرفته اند. از نظر امور فرهنگى، شوراهاى سراسر كشور تاكنون در حد توان و امكاناتشان در جهت كمك به محرومان گامهاى بلندى برداشته اند.

معلوليت و بهزيستى
سازمان بهداشت جهانى، معلوليت را اختلال رابطه فرد با محيط مى داند و در تعريف توانبخشى اشاره به اين دارد كه توانبخشى پاسخ به معلوليت است براى رسيدن به حداكثر تواناييهاى يك معلول. اگر جامعه بتواند تسهيلات لازم را تامين كند كه وى مشكلات حضور در جامعه را نداشته و قدرت استفاده از وسايل توانبخشى را داشته باشد، با موانع شهرى روبرو نشود، مشكل عبور و مرور نداشته باشد، در فعاليتهاى گروهى شركت نمايد و... ديگر آن فرد معلول نيست.
از 6 ميليون نفر افراد معلول جامعه ايرانى 60 درصد به نحوى در فعاليتهاى اجتماعى شركت داده شده اند و نيازى به خدمات توانبخشى خاص ندارند. 30 درصد نياز به خدمات توانبخشى تخصصى، و ده درصد نياز به توانبخشى فوق تخصصى دارند.
با وجود تلاش گسترده سازمان وضعيت اشتغال معلولان در جامعه نابسامان است. معلولان بسيارى، به خاطر كمبود آگاهى برخى از كارفرمايان، موانع شهرى و معمارى، نداشتن آگاهى كافى جامعه از معلول و معلوليت، يا بيكارند و يا هراس از برخورد با اجتماع در آنها باقى مانده است. در كشور ما حمايت قانونى در زمينه اشتغال معلولان به معناى واقعى وجود ندارد. اختصاص 3 درصد از استخدامهاى دولتى به معلولان در قانون پيش بينى شده ، اما در عمل اجرا نمى گردد.
رشد معلوليت در جامعه ناشى از عوامل و دلايل شناخته شده اى است و به عنوان نمونه بخش قابل ملاحظه اى از معلوليتها ناشى از حوادث رانندگى است كه بر اثر گسترش شهرنشينى و عدم رعايت دقيق قوانين و مقررات راهنمائى و رانندگى به وقوع مى پيوندند.
ساير معلوليتها نيز بر اثر عوامل مادرزادى، فقر بهداشت، عدم و اكسيناسيون كودكان، انواع بيماريها و عدم درمان بموقع آنها شامل كزاز، سياه سرفه، سل، سرخك، ديفترى و فلج اطفال كه قابل پيشگيرى نيز هستند، بروز مى كند.
كارشناسان مقاطع زمانى ابتلاى فرد به معلوليتها را به سه مقطع قبل از تولد، هنگام تولد و بعد از تولد تقسيم مى كنند.
عوامل قبل از تولد از عوامل ارثى و يا محيطى منشأ مى گيرند. اين عوامل بر اثر ازدواجهاى فاميلى و عدم تناسب ارهاش (R- h) خون والدين بروز معلوليت را سبب مى شود. عوامل محيطى شامل ابتلاى مادر باردار به بيماريهاى عفونى، مسموميتهاى شيميايى و يا قرار گرفتن در معرض اشعه ايكس و ضربه هاى شديد مى باشد.
عوامل بعد از تولد به دو گروه تقسيم مى گردد:
اول كه ناشى از بيماريها مانند فلج اطفال، رماتيسم، مننژيت، عفونتهاى استخوانى، سوء تغذيه و سكته هاى قلبى و مغزى در بزرگسالان. دوم تصادفات رانندگى، سوختگى، برق گرفتگى، تنبيهات شديد بدنى و ...

ارائه خدمات به معلولان
خدمات بهزيستى به دو صورت فعال و غير فعال ارائه مى شود. خدمات فعال شامل فعاليتهايى است كه با هدف پيشرفت و مستقل و متكى به خود شدن معلولان انجام مى شود و در نهايت بازتوانى و جذب آنان به روند عادى زندگى اجتماعى را به دنبال دارد. براى رسيدن به اين هدف امكانات توانبخشى مانند فيزيوتراپي، كار درمانى، فنى ارتوپدى، گفتار درمانى، بينايى سنجى و شنوايى سنجى پيش بينى و براى آنها وسايل كمكى مانند اورتز، پرونز، عصا و سمعك در نظر گرفته مى شود.
خدمات غير فعال در مورد معلولانى كه نمى توانند زندگى مستقلى داشته باشند، كه از آن جمله معلولان ذهنى و جسمى شديد مى باشند كه اين معلولان، غير قابل بازگشت به زندگى اجتماعى هستند و از اين رو مسائل آموزش و استقلال در مورد آنان كمتر معنى دارد و آنچه مهم است، تامين سرپناه و امكانات غذايى مى باشد.

منبع : روزها و رویدادها ،جلد دوم
 

هفته بهره وري راهبردي ملي (1 الي 7 خرداد ماه هر سال)

بهره وري يك ديدگاه فكري است. يك طرز تفكر براي تداوم پيشرفت و بهبود هر آنچه كه وجود دارد .بهره وري اطمينان به قابليت انجام كارهاي امروز بهتر از ديروز بطور مداوم است.
بهره وري تلاشي پيوسته براي بكار گيري تكنيكهاي جديد و روشهاي جديد است.
بهره وري مهارت در توسعه انسان است.

امروزه در اقتصاد كليه كشورها چه کشورهاي توسعه يافته و چه در حال توسعه بهره‌وري به اولويتي ملي تبديل شده است. بهره‌وري بطوري که موجبات رشد اقتصادي و كنترل تورم را فراهم و امكان دستيابي در سطح بالاي استاندارد زندگي را ميسر مي‌كند. و از لحاظ به حداكثر رساندن منافع افزايش بهره وري، اهداف بهره وري بايد در طرحهاي ملي توسعه گنجانده شوند. اگر بخواهيم بهره وري موجب تفاوت در رقابت بازرگاني، ايجاد رفاه ملي و بهزيستي مردم شود، يك رهيافت ملي و جامع، ضروري است.
بهره وری به عنوان يك رويكرد مديريتي كم كم جاي خود را در كشور ما باز مي كند، ارتقاء بهره وری جزء لاينفك مديريت كشور است و همه طراحان، توليد كنندگان و مديران كشور به نحوي با آن سروكار دارند. در سازمان ملي بهره وری ايران به عنوان كانون هماهنگي و برنامه ريزي بهره وری كشور در زمينه ارتقاء بهره وری حركتهاي مؤثري انسجام يافته، اما اين تلاش ها بدون پشتوانه نظري و همكاري و اعتقاد اند يشمندان و فرهيختگان كشور ممكن نيست. سازمان بهره وری به عنوان پيشنهاد دهنده هدف ها و اولويت ها و تدوين شاخص هاي بهره وری زمينه بهبود كيفيت و اثربخشي را در مديريت كشور فراهم مي كند. اما همه سازمانها و نهادهاي كشور موظفند تا در اين امر ملي قدم هاي استواري بردارند.
بهره وری در كل عبارتست از تقسيم ستانده به داده و در سطح ملي ستانده عبارتست از ارزش افزوده ملي يا توليد ملي. نهاده عبارتست از زمان بالقوه براي كار و فعاليت. اين جوشش و زايش محصول به وجود آمدن فضائي باز و قانونمند است كه در آن انسان ها مجال داشته باشند با احترام متقابل آزادانه بينديشند، تجربه كنند و با نقادي مداوم، بينش ها و روش هاي خود را اصلاح نمايند. حركت توفيق آميز به سوي بهره وری در گرو اعتقاد فردي و تك تك آحاد جامعه است. استقرار چرخه بهره وری در كشور سرآغاز حركتي نوين در توسعه خواهد بود و در آينده متضمن شايسته سالاري در مديريت كشور است.
جا دارد كه چرخه بهره وری شامل محاسبه شاخص ها، ارزيابي شاخص ها، برنامه ريزي و اجراي برنامه هاي بهره وری با تاكيد بر رويكرد توليد ملي با جديت بيشتر در كليه دستگاههاي اجرائي و بنگاههاي اقتصادي دنبال گردد. تغيير و تحول نمي تواند به صورت آمرانه و از بالا به پايين باشد. بلكه جوشش از درون انسان ها است. در اين رابطه تجربه گذشتگان نشان مي دهد كه تشكيل گروههاي حل مساله مي تواند رويكردي موفق در ارتقاي بهره وری باشد و لذا به كارگيري آن در كليه سازمانها الزامي و بر همه واجب است اين امر مهم را در دستور كار روزانه و اجرائي خود قرار دهند.
مفاهيم، نكات و پيام‌هاي بهره ‌وري
1- به لحاظ عدم آگاهي كامل افراد جامعه از مفاهيم بهره ‌وري برداشت‌هاي نادرستي بعضاً از بهره وري و بهبود آن مي‌شود، بطور مثال عده‌اي بهره‌وري را به‌عنوان سخت‌تر كار كردن مي‌دانند در صورتي ‌كه معنا و مفهوم بهره ‌وري در ارتباط با كار كردن چيز ديگري است. بهره ‌وري را مي‌توان هوشيارانه و آگاهانه ‌تر كار كردن بيان كرد نه سختتر كار كردن.
2- اگر سازماني بخواهد به بهبود بهره ‌وري مستمر و پايدار دست يابد بايد براي بهره ‌وري و بهبود آن اهميت استراتژيك قائل شود و به بهبود بهره ‌وري به عنوان يك فرايند مديريتي نگاه كند. چون فرايند مديريتي، فرايندي مستمر، پيوسته و پايدار بوده و هنگامي ‌كه شكل گرفت به طور مداوم و لاينفك به عملكرد سازماني تبديل مي‌شود و برخلاف برنامه به يك دوره زماني خاص محدود نمي‌شود.
3- بهره ‌وري قبل از اينكه به‌عنوان يك شاخص اقتصادي و يا عامل توسعه مطرح شود يك فرهنگ است. براي اينكه بهره‌وري در يك جامعه پايگاهي پيدا كرده و ماندگار شود و در متن عقايد و سنت‌هاي بومي ريشه بدواند، بايد نه تنها به عنوان يك معيار اقتصادي صرف، بلكه به‌عنوان يك انديشه و تفكر قلمداد شود.
4- هميشه اين باور وجود دارد كه هر فرد در حالت عادي داراي استعداد‌ها، قابليت‌ها و ظرفيت‌هايي از قبيل: خلاقيت، نوع ‌آوري، ابتكار، اختراع، مديريت، رشد و ترقي و همچنين ويژگي‌هاي خاصي مي‌باشد كه بر اثر پرورش و آموزش‌هاي صحيح و مناسب مي‌توان اين استعدادها، قابليت‌ها و ظرفيت‌ها را به مرحله ظهور رساند و موجب رشد و بهبود بهره ‌وري نيروي انساني گرديد. بنابراين از جمله مهمترين ابزارهاي رشد و بهبود بهره‌وري توجه به آموزش و پرورش هدفمند نيروي انساني مي‌باشد.
5-سعادت، خوشبختي و بهروزي هر ملتي وابسته به كار و تلاش همه اقشار جامعه مي‌باشد و بهره ‌وري معياري براي ارزيابي عملكرد اين فعاليت‌ها و تلاش‌ها در بخش‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مي‌باشد. بر اين اساس طبيعي است جوامعي كه مردمي سخت‌كوش و فعال و تلاشگر دارند از بهره‌وري بالايي برخوردار خواهند بود.
براي بهره ‌ور بودن، بايد باور و اعتقاد داشته باشيم كه امروز، بهتر از ديروز و فردا بهتر از امروز مي‌توان عمل كرد و اين مطلب همان فرمايش حضرت علي (ع) است كه مي‌فرمايد: هر كسي دو روزش مثل هم باشد زيان ديده است، بر اين اساس بايد سعي و تلاش نمود كه هر روزمان بهتر از ديروزمان باشد و اين هم يك پيام بهره‌وري است.
بمنظور دريافت اطلاعات بيشتر به سازمان ملی بهره وری ايران مراجعه نماييد: http://www.nipo.ir
 

14 اسفند ماه مصادف با تاسيس كميته امداد امام خميني (ره) روز احسان و نيکوکاری ناميده ميشود.

در 14 اسفندماه 1357 هجري شمسي فرمان امام خميني (ره) مبني بر تشكيل كميته امداد صادر شد. اين نهاد براي ايجاد رفاه و برقراري تسهيلاتي در امر كمك رساني به محرومان جامعه داير شد. گفتني است اين نهاد انقلابي اكنون بنام كميته امداد امام خميني مشغول فعاليت است.

سابقه كميته امداد امام خميني (ره) به سالهاي قبل از پيروزي انقلاب اسلامي ايران ـ حدوداً سالهاي 1342- 1343 باز مي گردد كه تعدادي از انقلابيون كه در زمره ياران امام (ره) بودند، ماموريت يافتند كه به خانواده هاي زندانيان، نيازمندان و مبارزين رسيدگي كنند. امدادگري بويژه در دوران اوج گيري انقلاب در طي سالهاي 57 – 56 كه اعتصاب و تحصن همه جا را فرا گرفت به منظور حمايت از اعتصاب كنندگان و زندانيان ادامه يافت.

با پيروزي انقلاب حمايت از نيازمندان در صدر برنامه ها قرار گرفت و كميته امداد امام خميني (ره) با صدور فرمان ايشان تشكيل شد. اين نهاد به منظور كمك به خانواده هاي محروم به خصوص براي خودكفا كردن آنها تاسيس گرديد. كميته امداد از بزرگترين نهادهاي تامين اجتماعي است و در خدمت گروه هاي آسيب پذير جامعه قرار دارد. اين كميته خدمات و فعاليتهاي گسترده اي را به افراد محروم جامعه ارائه مي دهد كه به برخي از آنها اشاره مي كنيم:

پرداخت وام قرض الحسنه و تهيه مواد اوليه و ابزار كار به منظور كسب درآمد، براي اقشار بي بضاعت كه كميته اي ناظر بر حسن مصرف اين وام ها مي باشد. به نحوي كه اعتبارات اعطايي باعث خودكفا شدن وام گيرندگان گردد. همچنين اين كميته از روش هاي نظارتي و هدايتي خود براي تحقق اين هدف استفاده مي كند.

برنامه ريزي جهت آموزشهاي فني و حرفه اي از ديگر اقدامات كميته امداد است، كه در اين زمينه كميته كلاسهاي فني و حرفه اي متعددي را براي هنرجويان تحت پوشش تشكيل داده است. اين كلاسها به منظور ايجاد آمادگي در هنرجويان براي استخدام يا شروع كسب و كار درآمدزا بوجود آمده است.

علاوه بر اين اماكني براي كار اينگونه افراد بخصوص در رشته هاي قاليبافي، دامداري، و مرغداري در نظر گرفته شده است . از ديگر فعاليتهاي كميته امداد، كمك به زنان سرپرست خانواده است. امداد رساني از طريق اين كميته و تحت پوشش قرار گرفتن اين افراد باعث گرديده است كه تا آن بتوانند با فعاليت در زمينه هاي كشاورزي، دامداري، قالي بافي، خياطي، كاردستي و ساير زمينه ها زندگي خود و خانواده اشان را تامين كنند. قابل به ذكر است كه اين كمك ها بويژه باعث بازگشت روستائيان از شهر به روستا و ايجاد شغل در روستاهاي آنان مي گردد.

همچنين تهيه جهيزيه براي نوعروسان خانواده هاي تحت پوشش، كمك به بيماران هموفيلي، كليوي و تالاسمي، خدمات درماني و بهداشتي، ارائه خدمات فرهنگي و آموزشي به دانش آموزان و دانشجويان تحت پوشش، كاريابي و معرفي آنان به مشاغل مناسب، تامين مسكن براي خانواده هاي بي بضاعت، جبران ديه، اطعام و افطاريه، جمع آوري صدقات به منظور هدايت صحيح آن، ارائه خدمات عمراني مانند بازسازي و نوسازي مناطق سيل زده و زلزله زده و آسيب ديده. جذب و صرف كمك هاي مردمي و بسياري شبيه به اينگونه كمك ها از ديگر فعاليتهاي كميته امداد امام خميني (ره) به منظور امداد رساني و كمك به قشر محروم جامعه مي باشد.

علاوه بر اين، كميته امداد فعاليتهاي خود را جهت كمك به خانواده هاي محروم ديگر كشورهاي مسلمان نيز گسترش داده است. براساس اينكه مسلمانان امت واحده اند و براي كمك به محرومين جغرافيايي نمي توان قائل شد اين كميته. محرومان كشورهاي مسلمان نشين را نيز تحت پوشش خود قرار داده و خدمات امداد رساني را نيز به آنها ارائه مي كند، از جمله اين كشورها عبارتند از: لبنان، افغانستان، جمهوري آذربايجان، تاجيكستان و بوسني. از آنجائيكه كميته امداد در يك كشور و جامعه اسلامي تشكيل شده و هر فرد مسلمان وظيفه خود مي داند كه در برابر نيازهاي و گرفتاريهاي برادران ديني خود بي تفاوت نباشد زيرا خدمت به محرومين را يكي از شيرين ترين عبادتها مي داند و همين امر باعث گرديده است كه با ياري مردم مسلمان ايران اين كميته روزبه روز پيشرفت كرده و دامنه فعاليتهايش را گسترش دهد و باعث افتخار جامعه اسلامي گردد.

چنانچه مقام معظم رهبري حضرت آيت الله العظمي خامنه اي مي فرمايند:
«كميته امداد همچنان كه در نام منتسب به امام است، عملاً هم مورد توجه و لطف خاص امام عزيزمان قرار داشته است.»

قابل ذكر است كه همه ساله از چهاردهم تا بيست و يكم اسفندماه به نام هفته نيكوكاري نامگذاري شده است. برگزاري اين هفته به منظور جذب كمكها و هداياي مردم به خانواده هاي محروم و نيازمند است كه جمع آوري و توزيع آن توسط كميته امداد صورت مي گيرد. زيرا كمك به همنوع از اصول اساسي دين مبين اسلام است كه همچنان كه خداوند در سوره مبارکه انسان آيه 8و9 مي فرمايد:
«و به دوستی خدا به فقير و اسير و طفل يتيم طعام مي دهند و گويند ما فقط براي رضاي خدا به شما طعام مي دهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسي نمي طلبيم.»

منابع:
ـ وضعيت كودكان و نوجوانان جمهوري اسلامي/ يونسكو
ـ مجموعه نشريات خيرين مدرسه ساز
ـ روزنامه كيهان/ 1380
ـ روزها و رويدادها (مجلد سوم) به قلم علي بري ديزجي،‌محمدرضا مطيعيان، مجيد تركاشوند
 

 بر اساس بررسي هاي تخميني سازمان ملل متحد 500 ميليون معلول در دنيا زندگي مي كنند و اين رقم همه ساله روبه افزايش است.

درگيريها و كشمكشهاي ناشي از جنگ در نواحي گوناگون كره زمين؛ گرسنگي؛ امراض و بيماريهاي مختلف؛ مصائب و مشقات زندگي در كشورهاي در حال توسعه؛ ترافيك و تصادفات حين انجام كار؛ آلودگي محيط زيست و عدم استفاده صحيح از دارو در كشورهاي صنعتي همه روز باعث بروز معلوليتهاي جديد مي شود.لذا مي بايست پيش زمينه هاي اجتماعي موجود باشد تا معلولان را قادر سازد به واسطه فرصتهاي يكسان براي زندگي و فعاليتهاي خود در اجتماع مستقل از موسسات خيريه و نهادهايي از اين دست به سر برند.بازپروري معلولان به منظور دستيابي به زندگي مستقل به نحوي كه خود مسئول زندگي خويش بوده و به خودكفايي برسند و نيز بتوانند به جامعه بپيوندند از اصول شرافت و وقار انساني محسوب مي شود.

دليل انتخاب روز سوم دسامبر به عنوان روز جهاني معلولين
روز جهاني معلولين كه از سوي سازمان ملل متحد به عنوان اقدامي مشترك از سوي سازمان ملل متحد اعلام شده است زماني است براي برپايي جشن و ارج نهادن به تجارب و تواناييهاي مردمي كه با معلوليتهاي گوناگون دست و پنجه نرم مي كنند.

نگاهي اجمالي به تاريخچه روز جهاني معلولين
اين روز براي نخستين بار در سال 1992 ميلادي به منظور گراميداشت سالروز تصويب قانون برنامه جهاني در ارتباط با معلولين از سوي مجمع عمومي سازمان ملل متحد اعلام گرديد. هدف از اين اقدام ارتقاء رشد اذهان عمومي درباره مسائل مربوط به معلوليتهاي مختلف؛ و افزايش آگاهيهايي بوده است كه مي بايست از مساله پيوستن افراد معلول در تمامي جنبه هاي سياسي؛ اجتماعي؛ اقتصادي و فرهنگي زندگي منتج شود. اين وضع به همين منوال طي شد تا در سال 1999 شعاري با مضمون ( امكان دسترسي براي همه در هزاره جديد) برگزيده شد و سرلوحه امور قرار گرفت. بيش از پانصد ميليون نفر به دليل نقص در سيستم روحي و مغزي جسمي و حسي از معلوليت رنج مي برند. اينان هر كجا كه باشند و در هر نقطه اي از دنيا كه به سر برند به دليل موانع ظاهري و يا اجتماعي با محدوديتهايي در زندگي خود مواجه مي شوند. در طي بيست سال اخير كوششهاي چشمگيري در شناساندن و معرفي اشخاص معلول به جامعه انساني صورت پذيرفته است.يكي ازمواردي كه مي توان از آن به عنوان نقطه عطفي در اين زمينه نام برد اعلام سال 1981 ميلادي به عنوان سال جهاني معلولين است كه توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد صورت پذيرفت. در سال بعد ( 1981 ) فاصله سالهاي 1992 – 1983 ميلادي دهه جهاني معلولين نام گرفت تا كيفيت و شركت فعالانه و همه جانبه افراد معلول را در زندگي اجتماعي و گسترش و پيشرفت آنها ارتقاء بخشد. قانون برنامه جهاني در ارتباط با معلولين كه در سال 1982 توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد به تصويب رسيد چارچوبي بين المللي را براي الحاق و انضمام مسائل مربوط به انواع معلوليتها به يك برنامه ريزي ملي را فراهم مي آورد.در سال 1993 قوانين استاندارد در زمينه برابر سازي مجالها و فرصتهاي زندگي براي افرادي كه با انواع معلوليتها دست و پنجه نرم مي كنند به قانون مذكور افزوده شد تا به منزله مكمل آن بوده و موجب قوام آن گردد. عليرغم آنكه اين قوانين هيچگونه اجباري را براي دولتها بوجود نمي آورند، تلويحا به عنوان تعهدات اخلاقي و سياسي تلقي مي شوند كه دولتها مي بايست در راه يكسان سازي فرصتهاي زندگي براي افراد معلول متقبل شوند. كوتاه سخن آنكه قوانين به اختصار بيان كننده اصول ويژه در مورد مسائلي چون مسئوليت پذيري، اقدام مقتضي و همكاري مي باشند. مساله يكسان سازي فرصتها و مجالها براي معلولين هر روز بيش از پيش توجه سازمان ملل متحد را به خود معطوف مي نمايد. يكي از مهمترين دغدغه ها در اين ميان به ويژه دسترسي به فناوري جديد، و نيز به محيط فيزيكي مي باشد. مساله ain streaming ))‌ (‌موج اصلي) ‌نيز حائز اهميت مي باشد و عبارت است از: ‌گنجانيدن بعد معلوليت در ارائه رهنمودها و خط مشيهايي كه گستره عظيمي از پيوستاري متشكل از ملاحظات اجتماعي و اقتصادي را در برمي گيرد.
 

انديشه حقوق بشر از زمانهاي قديم در حيطه حقوق طبيعي و تعيين حقوق و وظايف انسانها قرار گرفته است. فلاسفه يونان باستان، سقراط، افلاطون و ارسطو قوانين طبيعي را الگوي قوانين اجتماعي ميدانستند، رواقيون نه تنها انسان بلکه خدايان را نيز در قلمرو و قوانين طبيعي قرار داده، معتقد بودند که اين قوانين اعمال مجاز و غير مجاز و معيار ها و ضوابط عدالت و بي عدالتي را تعيين خواهد کرد. برخي از اسناد و نوشته ها نيز كورش کبير موسس امپراتوري هخامنشي را حامل و حامي حقوق بشر شناخته اند. پيامبر عظيم الشأن اسلام بزرگترين منجي عالم بشريت، حامي حقوق بشر و رهايي دهنده انسانها از زنجير اسارت، جهالت و مظالم حاکمان جور بوده اند.

نويسندگان عصر کلاسيک، حقوق نوع بشر را مورد مطالعه قرار داده ولي او را به مثابه شبحی تلقي ميکردند که نه از حقوقي برخوردار بود و نه هيچ تکليفي نسبت به او وجود داشت. حقوق اروپاي قرون وسطي قواعد حاکم بر روابط ميان افراد را در مقوله انحصاري مورد توجه قرار ميداد ولي فقط انسانها را از قيد بندگي ديگري مستثني ميدانست که واجد اهليت قانوني باشند، آشکار است که فقط اين چنين افرادي از نظر حقوق قرون وسطايي صاحب حق ميشدند.
انقلابيون انگليسي با الهام از انديشه هاي فلسفي ملهم از حقوق طبيعي بخصوص نقطه نظرات جان لاک مبتني بر حق حيات، آزادي و مالکيت خصوصي موفق به خلع جيمز دوم از سلطنت شدند و منشور حقوق بشر خود را در سال 1986 تدوين نمودند.
انقلابيون آمريکايي نيز با استعانت از انديشه هاي فلسفي حامي حقوق بشر در سال 1776 منشور حقوق بشر را تدوين کردند که به موجب آن همه افراد بشر آزاد و مستقل بوده، داراي حق آزادي، حق تحصيل اموال و برخورداري از رفاه بودند.
انقلاب کبير فرانسه نيز با خلع يد از دولت مستبد وقت اعلاميه حقوق بشر را در سال 1798 در مجلس ملي فرانسه تدوين کرد. در اين اعلاميه مشهور تصريح شده بود که افراد بشر آزاد به دنيا آمده و از حيث حقوق برابرند.
با توسعه يافتن فعاليتهاي تجاري در قرون 18 و 19 برخي از کشورهاي اروپايي دريافتند که حمايت گروهها و افراد خاصي ضروري است تا مقرراتي را در معاهدات خود در نظر گيرند. اين موضوع در معاهده دريا نوردي و تجارت ميان بريتانيا و مراکش در 14 ژوئن 1881 امضا شد.
در برخي از موارد نيز کشورهاي مسيحي حق بين المللي مداخله بشر دوستانه را در مواردي که مسيحيان تحت آزار قرار ميگرفتند براي خود الزام آور ميدانستند.
علاوه بر توسعه حقوق مذکور، تلاشهاي مستمري در جهت الغا بردگي به عمل آمد که به توسعه و تکميل روند حقوق بشر کمک شايان توجهي نمود. د رسال 1787 کميته الغا تجارت برده در انگليس افتتاح شد و لايحه لغو بردگي نيز از تصويب پارلمان انگليس گذشت. تجارت برده در1812 در دانمارک و1814 در فرانسه و ممنوع گرديد. موافقتنامه هاي تنظيمي ميان آمريکا و انگليس و فرانسه در سالهاي بعد اين کشورها را ملزم نمود از تجارت برده جلوگيري به عمل آورند. لايحه الغا بردگي در سرزمينهاي امپراتوري بريتانيا در سال 1833 از تصويب پارلمان انگليس گذشت و سرانجام طي موافقت نامه بروکسل که ميان 16 کشور منعقد گرديد، بردگي و تجارت برده منسوخ اعلام گرديد.
حمايت از اقليتهاي مذهبي از طريق انعقاد معاهدات و برخي اوقات مداخلات مستقيم نيز در توسعه حقوق بشر تأثير داشت.
در آغاز قرن بيستم با پايان يافتن جنگ جهاني اول، توجه خاصي به موضوع حقوق بشر در ميثاق جامعه ملل نشان داده شد. در سال 1920 سيستم حقوق اقليتها به موجب جامعه ملل ايجاد شد.
در اين ايام نيز سازمان بين المللي کار نيز با توجه به اين مهم که حفظ صلح و امنيت بين المللي فقط در صورت استقرار عدالت امکان پذير ميباشد تأسيس شد. اين سازمان در قسمت هشتم معاهده صلح ورساي مورد توجه قرار گرفته بود. هدف از تأسيس اين سازمان پيش بيني ساختار و عملکرد تأسيساتي بود که مقررات جهاني وسيعي براي طبقه کارگر و شرايطي که در آن بسر ميبرند ايجاد شود تا راه حصول به عدالت اجتماعي و بنا بر اين فرجام صلح جهاني را تأمين نمايد.
در نظر داشتن مسأله حقوق بشر و احترام به آزاديهاي سياسي براي همه مردم در منشور ملل متحد نشانگر تأثير شديد جامعه بين المللي از وقايعي بود که در طي جنگ جهاني دوم ايجاد گرديد. تجربه جنگ جهاني دوم رابطه ميان رفتار ظالمانه برخي از سيستمهاي سياسي نسبت به افراد خود از يک سو و احترام به حقوق بشر و حفظ صلح از سويي ديگر را نشان داد و اين نتيجه باعث شد که حمايت بين المللي و موثر از حقوق بشر يکي از شرايط اساسي صلح و پيشرفت بين المللي است و همين امر در خلال جنگ جهاني دوم بارها مورد توجه و تأکيد قرار گرفت.
منشور اتلانتيک که در جريان ملاقات روساي کشورهاي انگليس و آمريکا بر عرشه ناو مستقر در اقيانوس اطلس در سال 1941 تنظيم شد و يپشنهادهاي دمبارتن اکس در سال 1944 مبتي بر تأسيس سازمان بين المللي عمومي تحت عنوان سازمان ملل متحد، مبناي کار کنفرانس سانفرانسيسکو در سال 1945 شد که منشور ملل متحد را تهيه و سپس براي امضاء ارائه نمود.
وضعيت حقوق بشر در ايران، سال 1980 در مجامع بين المللي بطور مستمر مطرح گرديده و هر بار قطعنامه اي در اين رابطه به تصويب رسيده است. با توجه به تعديلهايي که در متن قطعنامه ها در جهت جلب نظر جمهوري اسلامي ايران به عمل آمد قطعنامه هاي مذکور بصورت اجماع به تصويب رسيد. البه استدلال ايران اين است که حقوق قضايي و مدني جمهوري اسلامي ايران بر اساس تعاليم اسلام ميباشد و نظام حقوقي اسلام بخصوص تأکيد بر احترام به حقوق بشر دارد و جمهوري اسلامي ايران کليه مقررات بين المللي را در صورتي که مغايرتي با قوانين اسلام نداشته باشد محترم ميشمارد. جمهوري اسلامي ايران مايل به همکاري با جوامع بين المللي است ولي اين بدان معني نيست که اين کشور حاضر است اصول اسلامي را ناديده بگيرد.