به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، در هفته نیروی انتظامی به سراغ یکی از پرسنل فراجا رفته‌ایم که حامی 80 کودک یتیم و محسنین است.

اسمش را می‎شود گذاشت حمایت همه‌جانبه، حمایتی که از طرف آقا رضا انجام می‎شود، او روزها لباس سبز خدمت به کشور به تن دارد و به عنوان عضوی از خانواده بزرگ فراجا از امنیت مرزها و شهروندان کشورش دفاع می‎کند؛ در کنار خدمت خالصانه اما سال‌هاست که با کمک کمیته امداد حامی و حافظ 80 کودک یتیم و محسنین است؛ حفاظتی تمام عیار با خدمتی صادقانه و بی‎ادعا.

«این عهدی است بین من و خدایم...» این را رضا می‌گوید؛ جوان 33 ساله‌ای که پلیس است در استان آذربایجان غربی است. رضا خود سه دختر دارد و به عنوان پدری مسئولیت‌شناس رابطه خوبی هم با فرزندانش دارد اما بخشی از زندگی این پدر، جنبه دیگری از شخصیتی او را نشان می‌دهد، وی عهد ارزشمندی با خدا بسته است؛ عهدی که با کمک به شهروندان گره خورده است.

او به یاد دارد، چهار سال پیش در محل خدمت خود بود که کارشناسان کمیته امداد خمینی (ره) در اداره خدمت او حضور پیدا کردند، افرادی که به او و همکارانش درباره فرزندان بدسرپرست و بی‎سرپرستی گفتند که به کمک آن‌ها نیاز دارند. رضا که مزه شیرین پدر بودن را چشیده بود، همان لحظه سرپرستی معنوی چهار کودک را قبول کرد. شاید این رفتار از شغل این نظامی نشات بگیرد، این که دوست دارد، آب در دل هیچ هم‎وطنی تکان نخورد، به همین دلیل است که همیشه به فکر آرامش و حفاظت از آن‎هاست. برای او کمک به حفظ آرامش و امنیت کودکان بی‎سرپرست و بدسرپرست هم با حمایت معنوی امکان‌پذیر است؛ این که به هر شکلی که در توان دارد، از آن‎ها حمایت کند؛ به همین دلیل از همان چهار سال پیش پیمانی با خداوند بست، پیمانی که جزئیات آن را بازگو نمی‎کند اما وقت و بی‌وقت به فکر عمل به پیمان است، انگار که با هر حمایتی که او از کودکان یتیم بدسرپرست می‎کند، خودش هم به شکل دیگری آرام می‌گیرد. به همین دلیل است که رضا تعریف می‎کند در هر لحظه از زندگی‎اش از اثرات کار خیری که هر روز انجام می‌دهد، شاهد است.

عهد جانانه برای حمایت از ایتام

رضا همکاری در طرح اکرام ایتام را با حمایت از چهار فرزند شروع کرد، همان لحظه اما عهدی بست که درباره آن سربسته می‎گوید: «نیت کردم تا هر زمان مشکلی در زندگی‎ام بروز کرد، سه تا چهار فرزند به نیت کار خیر به سرپرستی قبول کنم.» نیت هنوز از ذهنش نگذشته، برکاتش خود را نشان می‎دادند، تاثیرات این نیت خیر این قدر زیاد بود که وی خیلی زود شاهد تاثیرات شگرف آن در زندگی‌اش بود؛ همین شد که او تصمیم گرفت هر ماه به تعداد کودکان تحت سرپرستی‌اش اضافه کند؛ یک ماه دو کودک اضافه شد و ماه دیگری 10 کودک به لیست کودکانش پیوست تا این که بعد از چهار سال تعداد فرزندان معنوی او به بیش از 80 کودک رسید. این عدد که شنیده می‎شود، همه فکر می‎کنند که او خیلی پولدار است اما توضیح می‎دهد که یک کارمند ساده است که برکات کار خیر در زندگی شخصی‎اش به شکلی بروز کرده و او تصمیم گرفته است، با کمک به دیگران از این تاثیرات شکرگزاری کند و زمانی که شکرگزاری خالصانه باشد، خداوند هم دست کمک و یاری‌اش هر فردی را که نیت خیر دارد، به گرمی می‌فشرد.

پدری به وسعت یک کشور

همه 80 کودک رضا از استان محل زندگی‎اش یعنی از استان آذربایجان غربی انتخاب شده‎اند. او در سه شهرستان و شهر سلماس، میاندوآب استان آذربایجان غربی فرزندانی دارد، اما آرزوی قلبی او این است که فرزندان دیگری از 31 استان دیگر داشته باشد، از همه استان‌های کشور. او می‎گوید: «نیت کردم درصورتی که شرایط مالی‌ام بهتر شود، هر ماه از هر استان کشور، فرزندانی به سرپرستی قبول کنم.» آرزوی قلبی که او با آه و افسوس مطرحش می‌کند و دوست دارد که خیلی زود رنگ واقعیت به خود بگیرد تا چتر حمایت خودش را روی سر همه مساحت ایران پهن کند، درست شبیه به مسئولیت شغلی‎اش که حمایت همه‎جانبه‌ای از همه 84 میلیون نفر ایرانی دارد.

انتهای پیام