به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، زندگی برایش فراز و فرودهای جالبی داشته است؛ او سال‌ها پیش کارگری بود است که بنا به تقدیر و عمل به مسئولیت اجتماعی‌اش، تصمیم می‌گیرد حمایت فرزندان یتیم کمیته امداد را قبول کند. دست روزگار و برکت این کار خیر اما او را به نقطه دیگری می‌رساند، به نقطه‌ای که خود کارخانه‌دار و کارآفرین شود. اتفاقی که البته از نظر این پدر 110 یتیم کم‌برخوردار، به برکت همین کار خیرخواهانه بوده است.

عبدالحسین صادقی امروز در سن 40 سالگی قرار دارد، اما با افتخار می‎گوید که 111 فرزند دارد. او یک فرزند از خودش دارد که در شناسنامه‌اش به نام فرزند او ثبت شده است؛ اما 110 فرزندش از ایتام کم‌بضاعتی هستند که با کمک کمیته امداد تحت حمایت گرفته است. او اما برای همه 111 فرزندش، پدری می‌کند، پدری که او با افتخار از آن یاد می‌کند.

کارگری و کار خیر

 20 سال پیش، عبدالحسین تنها 20 سال سن داشت و در شهر مشهد، کارگر بود. او تعریف می‌کند که پس از تمام شدن ساعت کاری‎اش خیلی از وقت‌ها خودش را به حرم امام رضا (ع) می‌رساند؛ جایی که ذهن، روح و جسمش را آرام می‌کرد و خستگی از تنش رها می‌شد. یک روز در حرم نشسته بود و مثل همیشه، به گنبد طلایی رنگ زل زده بود و دعا می‌کرد. همان زمان، یک دختربچه توجه‎اش را جلب می‌کند، دختربچه گم شده بود و به دنبال والدینش می‌گشت؛ او می‎گوید که دلش لرزید و از جا بلند شد تا به او کمک کند، بعد اما پدرومادرش او را پیدا کردند و در آغوشش کشیدند.

همان زمان بود که صادقی فکر کرد، اگر این دختربچه یتیم بود، چه می‎شد؟ همان‌جا نیت کرد تا به کودکانی که والدینی ندارند، کمک کند و به سراغ دفتر کمیته امداد رفت و همان زمان، یک فرزند به سرپرستی گرفت. عبدالحسین آن زمان کارگر بود و در یک کارخانه کار می‎کرد. حقوق زیادی هم دریافت نمی‌کرد اما دوست داشت، مسئولیت اجتماعی خود را به شکل درستی انجام دهد.

آن زمان عبدالحسین، زندگی‎اش را با حقوق کارگری می‌گذراند، حقوقی که شاید اندک بود، اما او به حکم انسانیش، از همان حقوق به دیگران هم کمک می‌کرد. صادقی همراه با کار کردن، درسش را هم ادامه داد و در رشته مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد.

او می‌گوید شاید فرصت درس خواندن و کمک کردن از برکات کار خیری بود که او انجام می‌داد. پس از آن، زمانی که می‌توانست به افراد بیشتری کمک کند، تعداد فرزندانش را هم زیادتر کرد تا به قول خودش، قدر نعمت بداند. البته که نعمتش هم افزون شد؛ بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، او کسب و کار خودش را شروع کرد و حالا در شهر محل تولدش، تبریز، یک کارخانه دارد. حالا هم خود تولیدکننده است و هم این که کارآفرینی می‌کند و تعداد زیادی کارگر برای او کار می‌کنند. او معتقد است که نیت خیر او و مسئولیتی که به درستی انجام شد و البته مهم‌تر از آن اثرات مثبت برکتش باعث شد که زندگی‌اش از این رو به آن رو بشود.

انتهاتی پیام