ایدهای نوآورانه در تولید و طراحی مبدلهای برق خودرویی توسط کارآفرین جوینی
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد، در یکی از مناطق آرام شهرستان جوین، پشت تابلوی کوچکی که روی آن نوشته شده «تعمیرات و طراحی لوازم الکترونیکی»، مغازهای قرار دارد که در آن صدای لحیم، بوی سیم داغ و نور LEDها در هم آمیخته است. در گوشهی مغازه، علی زیرآبادی با دستانی مطمئن مشغول مونتاژ مدارهای برق است.
او نمونهای از نسل جدید کارآفرینان خراسانی است؛ جوانی که از دل شرایط اقتصادی سخت، آیندهای روشن برای خود ساخته است.
زیرآبادی که اکنون ۳۱ سال دارد، در خانوادهای ساده و کمدرآمد بزرگ شده است. مادرش که مددجوی کمیته امداد بوده، بهدلیل نابینایی اکنون تحت پوشش بهزیستی قرار دارد. او خودش سالها کارگری کرده و پس از ترک تحصیل، تصمیم گرفته مسیر زندگیاش را تغییر دهد. «یک روز با خودم گفتم یا باید همیشه کارگر بمانم یا باید یاد بگیرم کاری بسازم که خودم کارفرما باشم. از همان موقع به آموزشهای فنی و حرفهای رفتم و در دورههای الکترونیک شرکت کردم.»
ورود جدی او به دنیای فناوری از سال ۱۳۹۹ آغاز شد. پس از گذراندن دورههای تخصصی طراحی و تعمیرات بردهای الکترونیکی، در سال ۱۴۰۰ نخستین فعالیت رسمی خود را در زمینهی تولید و تعمیر مبدلهای برق شروع کرد.
ایده اصلیاش تولید دستگاهی بود که بتواند برق خودرو را به منبع انرژی ۲۲۰ ولتی تبدیل کند؛ ابزاری کاربردی برای سفر، کمپینگ یا حتی در زمان قطعی برق.
نتیجه ماهها تلاش او محصولی بود به نام «مبدل خودرویی همسفر» — دستگاهی که میتواند برق ۱۲ ولت خودرو را به برق شهری تبدیل کرده و بهعنوان پاوربانک برای شارژ تلفن همراه، چراغ قوه و وسایل برقی سبک مورد استفاده قرار گیرد.«اسمش را همسفر گذاشتم، چون همیشه در سفر همراه آدم است. این دستگاه میتواند برق لازم برای وسایل کوچک را فراهم کند و مخصوص رانندگان و کامیونداران طراحی شده است.»
در سال ۱۴۰۱، علی زیرآبادی موفق شد از تسهیلات اشتغال کمیته امداد امام خمینی (ره) به مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان استفاده کند. این مبلغ صرف خرید قطعات اولیه، آیسی، چاپ برد، لپتاپ طراحی و ابزار مونتاژ شد و به گفته خودش، نقطه عطفی در توسعه کارگاه بود. «اگر آن وام را نمیگرفتم، شاید هیچوقت نمیتوانستم ابزار تخصصی تهیه کنم. همین تسهیلات باعث شد پروژه همسفر شکل بگیرد.»
اکنون تمام مراحل تولید — از طراحی مدار تا مونتاژ نهایی — در همین مغازهی کوچک انجام میشود. سه نفر دیگر نیز بهصورت درصدی با او همکاری دارند. این افراد هرچند مددجو نیستند، اما زیرآبادی معتقد است حمایت از او باعث اشتغال غیرمستقیم دیگران هم شده است.
محصولات او بهصورت مستقیم به فروشگاههای لوازم الکترونیکی عرضه میشود و بخشی نیز از طریق سفارشهای پستی به مشتریان سایر شهرها ارسال میشود. کامیونداران و رانندگان بینشهری از مشتریان اصلی مبدلهای برق او هستند. «بازار فروش محلی و منطقهای است، اما بهمرور سفارشهایی از شهرهای بزرگ مثل تهران و بندرعباس هم داریم. هنوز صادرات رسمی انجام نشده، ولی اگر سرمایه کافی داشته باشم، میتوانم نسخههای صنعتیتر را برای صادرات طراحی کنیم.
با وجود کیفیت بالای محصولات، مشکلات اقتصادی و فنی بر سر راه تولید کم نیست. «رقابت با اجناس چینی سخت است، چون هم قیمت پایینتری دارند و هم بازارشان گستردهتر است. از طرفی قیمت قطعات الکترونیکی هر روز بالا میرود. تأمین مواد اولیه، آب، برق و اجاره مغازه هم فشار زیادی وارد میکند.»
او میگوید بازگشت سرمایه در ابتدا کند بوده، اما حالا فروش تدریجی محصولات باعث شده بخش زیادی از سرمایه اولیه جبران شود. برنامه آیندهاش طراحی مبدلهایی با ولتاژ بالاتر و کارایی بیشتر است.
زیرآبادی ضمن قدردانی از کمکهای کمیته امداد، به برخی مشکلات در روند دریافت تسهیلات اشاره میکند: «بزرگترین مشکل ما، موضوع ضامن است. برای گرفتن وام باید ضامن کارمند داشته باشی و این برای خیلیها ممکن نیست. اگر سیستم ضمانت با چک یا سفته سادهتر شود، افراد بیشتری میتوانند کارگاه راه بیندازند.»
او پیشنهاد میدهد بررسی حساب فعال یا سوابق پرداختی افراد، جایگزین ضمانتهای پیچیده شود تا روند حمایتها تسهیل گردد.
او جوانان را به یادگیری مهارت و شناخت بازار تشویق میکند. «اول ببینید بازار چه میخواهد. بعد محصولی بسازید که تقاضای واقعی دارد. فقط ساختن کافی نیست، باید بلد باشید بفروشید. چون اگر نتوانید محصولتان را عرضه کنید، سرمایهتان در انبار خاک میخورد.»
با وجود همه دشواریها، علی زیرآبادی همچنان با انگیزه کار میکند و امید دارد در آیندهای نزدیک بتواند برند خود را در سطح ملی معرفی کند. «کارگاه من شاید کوچک باشد، اما ایدههایم بزرگاند. میخواهم دستگاههایی بسازم که در سفر، خانه و صنعت به کار بیایند. برق، یعنی زندگی و من میخواهم این زندگی را روشنتر کنم.»
