به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد، زندگی گاهی مسیرهایی پیش روی انسان می‌گذارد که نه تنها او را تغییر می‌دهد، بلکه زندگی دیگران را نیز دگرگون می‌کند. مجتبی ترهندی، پرستار ۳۴ ساله تربت حیدریه، یکی از همین مسیرها را انتخاب کرده است؛ مسیری که از دل مهربانی و مسئولیت اجتماعی شکل گرفته و امروز تبدیل به تجربه‌ای معنوی و الهام‌بخش در زندگی او شده است. از روزهای دشوار پس از از دست دادن مادرش تا لبخندهای کودکانی که اکنون تحت حمایت او هستند، مجتبی نشان می‌دهد که حتی یک تصمیم کوچک می‌تواند زندگی‌ها را به شکل شگفت‌انگیزی تغییر دهد.

مجتبی ترهندی، پرستار ۳۴ ساله، متاهل و اهل شهرستان تربت حیدریه، در دفتر کوچک مرکز درمانی محل کارش نشسته است. چشمانش پر از آرامش و لبخندش گرم و مطمئن است. او سه سال پیش، درست بعد از فوت مادرش، تصمیم گرفت مسیری را آغاز کند که زندگی او و کودکان زیادی را تغییر داد: حمایت از فرزندان یتیم و محسنین تحت طرح اکرام کمیته امداد.

او می گوید: «همسرم، که خودش کارشناس بهداشت است و حامی یک فرزند یتیم بود، پیشنهاد داد من هم وارد این مسیر شوم. وقتی یک فرزند را تحت حمایت قرار دادم، فهمیدم که این تجربه تنها یک کمک مالی نیست، بلکه مسیر معنوی عمیقی است که زندگی‌ام را تغییر داده است.»

مجتبی با حسرت و خوشحالی در صدایش می‌گوید: «حالا حامی ۲۰ فرزند هستم، نیمی از آن‌ها دختران کوچک و پر از امید. هر کدامشان داستانی دارند که گاهی دل آدم را می‌لرزاند و گاهی لبخند را روی لبانش می‌نشاند.»

پرستار ما از تجربه روزهای سخت مالی‌اش نیز می‌گوید. «قبل از این‌که حامی فرزندان کمیته امداد شوم، مشکلات مالی زیادی داشتم. اما از وقتی که حمایت را شروع کردم، انگار زندگی‌ام تغییر کرد. مشکلاتم به شکل معجزه‌آسا حل شدند. باور کنید، این تجربه به من نشان داد که خدمت به دیگران نه تنها به آن‌ها کمک می‌کند، بلکه زندگی خود حامی را هم روشن می‌کند.»

ترهندی ماهیانه بین ۲ تا ۳ میلیون تومان برای فرزندان خود پرداخت می‌کند و می‌گوید: «این میزان، تمام توان من است و با همین، اثرات و برکاتش را به وضوح در زندگی‌ام حس می‌کنم. این حس آرامش، رضایت و خوشحالی، هیچ پولی نمی‌تواند جایگزینش شود.»

یکی از نکات مهمی که ترهندی به آن اشاره می‌کند، اثرات معنوی حمایت است. او می‌گوید: «وقتی به کودکان فکر می‌کنم و می‌بینم زندگی‌شان کمی بهتر شده، حس می‌کنم که ارزش زندگی من هم افزایش یافته است. حس مسئولیت، همدلی و مهربانی در وجودم رشد کرده و این احساس، هیچ تجربه دیگری نمی‌تواند جایگزینش شود.»

او با لبخندی اضافه می‌کند: «حتی روز تولد من با روز پرستار همزمان است و حالا آن روز برای من معنای ویژه‌ای پیدا کرده است؛ روزی که یادآور خدمت، مهربانی و زندگی است.»

او به اهمیت ترویج فرهنگ حامی‌یابی نیز اشاره می‌کند. «من همیشه دوستانم و همکارانم را ترغیب می‌کنم که وارد این مسیر شوند. وقتی مردم ببینند که حتی یک حمایت ساده می‌تواند زندگی یک کودک را تغییر دهد، انگیزه پیدا می‌کنند. حامی‌یابی فقط یک کار اداری نیست، یک حرکت اجتماعی و انسانی است که جامعه را به سمت همدلی و همیاری سوق می‌دهد.»

او توضیح می‌دهد: کمیته امداد با فراهم کردن شرایط شفاف و قابل اعتماد برای حمایت، نقش مهمی در تسهیل این ارتباط بین حامی و کودک دارد. «همه چیز روشن و مشخص است؛ شما دقیقاً می‌دانید کمک شما کجا می‌رود و چه تاثیری دارد. این اعتماد باعث می‌شود که افراد بیشتری وارد این مسیر شوند.»

ترهندی با تجربه پرستاری که هر روز با انسان‌های مختلف سر و کار دارد، معتقد است که حمایت از کودکان یتیم مکمل کار اوست. «پرستاری که روزانه با درد و رنج بیماران مواجه می‌شود، وقتی بتواند امید و شادی را در زندگی یک کودک ایجاد کند، خودش هم آرامش پیدا می‌کند. این دو کار مکمل یکدیگر هستند: پرستاری برای سلامت جسم و حمایت از ایتام برای سلامت روح.»

او ادامه می‌دهد: «حتی با این‌که استخدام رسمی نیستم و درآمد ثابتی ندارم، تجربه حمایت از فرزندان کمیته امداد به من یاد داده که با اراده و عشق می‌توان اثر بزرگی در زندگی دیگران و خود ایجاد کرد.»

او پیام ساده اما تأثیرگذاری دارد: «هر کسی می‌تواند بخشی از این مسیر شود. لازم نیست مبلغ بزرگ باشد، مهم نیت و استمرار است. وقتی به کودکان فکر می‌کنم که لبخند می‌زنند، می‌دانم که هر لحظه‌ای که برای حمایت گذاشته‌ام ارزشمند بوده است.»

و با نگاهی امیدوارانه اضافه می‌کند: «زندگی ما با مهربانی دیگران و کمک به همدیگر معنا پیدا می‌کند. حمایت از ایتام فقط یک کمک مالی نیست؛ یک مسیر انسانی و معنوی است که قلب آدم را روشن می‌کند.»
انتهای پیام 
لینک گزارش: