به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد، خانه‌ای ساده در یکی از محله‌های مشهد، جایی است که بوی مهربانی در آن جاری است. صدای خنده کودکان جعفرزاده، در کنار صحبت‌های گرم پدر و مادر، نشانی از خانواده‌ای دارد که خیرخواهی را در متن زندگی خود گنجانده‌اند. در این خانه، صحبت از خرید و فروش یا کار روزمره نیست؛ بیشتر از هر چیز، حرف از کودکانی است که هیچ‌گاه ندیده‌اند اما حضورشان را در دعای هر شب احساس می‌کنند. 
 
سولماز جعفرزاده، بانوی ۳۴ ساله‌ای که خانه‌دار است، با لبخندی آرام از تجربه‌اش در طرح اکرام کمیته امداد می‌گوید: «همسرم اولین کسی بود که وارد این مسیر شد. او همیشه می‌گفت کمک به ایتام فقط صدقه دادن نیست، بلکه نوعی عهد با خداست. از وقتی شروع کردیم، برکت را در زندگی‌مان دیدیم؛ کارها آسان‌تر پیش رفت، گره‌ها باز شد و احساس آرامش بیشتری داشتیم.» 
 
طرح اکرام ایتام و محسنین، یکی از برنامه‌های کمیته امداد امام خمینی(ره) است که با هدف حمایت مادی و معنوی از کودکان بی‌سرپرست و نیازمند اجرا می‌شود. در این طرح، هر فرد نیکوکار می‌تواند به عنوان «حامی»، مسئولیت  از یک یا چند کودک را بر عهده بگیرد و ماهیانه مبلغی را برای تأمین بخشی از نیازهای آنان واریز کند. 
اما فلسفه این طرح تنها در واریز وجه خلاصه نمی‌شود. به گفته کارشناسان کمیته امداد، اکرام نوعی ارتباط قلبی و انسانی میان حامی و کودک تحت پوشش است؛ رابطه‌ای که هرچند از راه دور، اما با احساس مسئولیت و همدلی عمیق همراه است. 
 
سولماز جعفرزاده می‌گوید: « از طریق همسرم با طرح اکرام در کمیته امداد، آشنا شدیم. وقتی آثار این کار را در زندگی دیدیم، تصمیم گرفتیم همه خانواده در این مسیر شریک باشیم. حالا من و فرزندانم هرکدام چند کودک را حمایت می‌کنیم و هر ماه بخشی از درآمدمان را برای آنها کنار می‌گذاریم.» 
 
به گفته جعفرزاده، آغاز این مسیر در سال ۱۴۰۳ بود. ابتدا تصور می‌کردند که پرداخت ماهیانه برای چند کودک شاید دشوار باشد، اما تجربه نشان داد که هرچقدر دست‌شان را بازتر کردند، گشایش‌های بیشتری در زندگی‌شان پدید آمد. 
 
او با نگاهی مطمئن ادامه می‌دهد: «ما هر ماه برای هر کودک حدود صد هزار تومان واریز می‌کنیم. گاهی درآمدمان کمتر است، اما هیچ‌وقت نمی‌گذاریم واریزها قطع شود. این کار برایمان اولویت دارد. احساس می‌کنم این پول‌ها، پیش از اینکه به حساب بچه‌ها برود، زندگی خودمان را روشن‌تر می‌کند.» 
 
خانواده جعفرزاده تاکنون ۱۲۰ کودک را در قالب طرح اکرام و محسنین تحت حمایت خود قرار داده‌اند؛ پدر خانواده حامی ۷۰ کودک است و مادر و فرزندان نیز مسئولیت ۵۰ کودک دیگر را بر عهده دارند.، این حمایت‌ها تنها از مسیر رسمی کمیته امداد انجام می‌شود و ارتباط مستقیم میان حامیان و کودکان وجود ندارد، اما خانواده جعفرزاده باور دارند که «دعا و مهربانی فاصله نمی‌شناسد». 
 
در این خانه، نیکوکاری یک فعالیت فردی نیست، بلکه یک سنت خانوادگی است. مادر خانواده تعریف می‌کند که چطور فرزندانش نیز با اشتیاق بخشی از پول توجیبی‌شان را برای واریز به حساب ایتام کنار می‌گذارند. 
او با لبخند می‌گوید: «وقتی بچه‌ها دیدند ما برای دیگران کنار می‌گذاریم، خودشان هم مشتاق شدند. حالا هر بار که پولی از هدیه یا عیدی می‌گیرند، می‌پرسند “مامان، این ماه برای بچه‌ها هم واریز کردیم؟” همین که این روحیه در آنها شکل گرفته، برایم بزرگ‌ترین هدیه است.» 
 
کارشناسان  معتقدند که مشارکت خانوادگی در کارهای خیر، می‌تواند تأثیری عمیق بر تربیت نسل آینده داشته باشد. کودکی که در محیطی آکنده از همدلی و بخشش رشد کند، در بزرگسالی به انسانی مسئول، اجتماعی و مردم‌دوست تبدیل می‌شود. 
 
آمارها نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر، طرح اکرام ایتام و محسنین یکی از موفق‌ترین برنامه‌های مردمی در کشور بوده است. هزاران حامی در سراسر ایران، به‌صورت مستمر بخشی از درآمد خود را برای حمایت از دانش‌آموزان، یتیمان و کودکان بی‌سرپرست اختصاص می‌دهند. 
 
در استان خراسان رضوی، بیش از ۵۷ هزار کودک تحت حمایت کمیته امداد قرار دارند که بخش قابل‌توجهی از آنان از طریق طرح اکرام حمایت می‌شوند. هرچه تعداد حامیان افزایش یابد، امکان ارائه خدمات بهتر آموزشی، درمانی و فرهنگی به این کودکان نیز بیشتر خواهد شد. 
جعفرزاده در ادامه صحبت‌هایش می‌گوید: «گاهی فکر می‌کنم اگر هر خانواده فقط مسئولیت

یک کودک را بپذیرد، دیگر هیچ کودکی در کشور گرسنه یا بی‌لباس نخواهد ماند. هزینه‌ها شاید ناچیز به نظر برسد، اما تأثیرش بر زندگی یک کودک بی‌نهایت است.» 
 
وقتی از او پرسیده می‌شود که چه چیزی باعث شده این مسیر را با جدیت ادامه دهد، پاسخ می‌دهد: «احساس آرامش. هر بار که واریزی انجام می‌دهیم، انگار باری از دوشمان برداشته می‌شود. حتی در سخت‌ترین روزهای زندگی، این کار را ترک نکردیم، چون باور داریم که رزق واقعی از همین مسیر می‌آید.» 
 
او می‌گوید : در طول این مدت، اتفاق‌های خوبی برای خانواده‌شان افتاده است؛ از گشایش در کار همسر گرفته تا موفقیت تحصیلی فرزندان. جعفرزاده این‌ها را همه نشانه‌هایی از برکت کار خیر می‌داند. 
 
در پایان گفت‌وگو، این بانوی نیکوکار از دیگر مردم نیز می‌خواهد که به طرح اکرام بپیوندند: «لازم نیست پول زیادی داشته باشید. حتی مبلغی کوچک، اگر با نیت پاک داده شود، می‌تواند زندگی یک کودک را دگرگون کند. من از همه می‌خواهم اگر می‌توانند، حامی شوند؛ چون این کار فقط کمک به دیگران نیست، کمک به خود انسان است.»