به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، در یکی از محله‌های آرام سبزوار، جایی که خانه‌ها هنوز بوی زندگی اصیل و سنتی می‌دهند، اتاقی کوچک اما سرشار از عطر دانه‌های گیاهی و رایحه روغن‌های طبیعی، محل فعالیت بانویی است که با پشتکار، تجربه و علاقه‌مندی، مسیر تازه‌ای از کارآفرینی را برای خود گشوده است. مریم مهرابادی، متولد سال ۱۳۵۸، سال‌هاست دنیای گیاهان دارویی و محصولات ارگانیک را با دستان خود زنده نگه داشته و حالا به جایگاهی رسیده که بسیاری او را به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان فعال این حوزه در سبزوار می‌شناسند.

داستان فعالیت او به سال‌ها قبل بازمی‌گردد؛ زمانی که تصمیم گرفت کار با گیاهان دارویی و تولید دمنوش‌ها و عرقیات را به‌صورت اصولی دنبال کند. علاقه‌ای که از دوران جوانی در وجودش ریشه داشت، به‌مرور شکل حرفه‌ای‌تری پیدا کرد و او را وارد مسیر تولید محصولاتی کرد که در زندگی روزمره مردم کاربرد زیادی دارد. اما نقطه اوج این فعالیت زمانی رقم خورد که مهرابادی تصمیم گرفت به حوزه تولید روغن‌های موضعی و ترکیبی وارد شود؛ کاری که نیازمند دانش، تجربه و از همه مهم‌تر تجهیزاتی گران‌قیمت بود.

سال ۱۴۰۴، سال مهمی در زندگی کاری او بود. با استفاده از تسهیلات اشتغال‌زایی کمیته امداد ــ به مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان ــ توانست دستگاه روغن‌گیری تهیه کند؛ دستگاهی که سنگ بنای توسعه فعالیت او شد. البته قیمت بالای دستگاه باعث شد او بخشی از هزینه را نیز از طریق دریافت یک وام آزاد تأمین کند. همین حمایت مالی سبب شد رؤیایی که سال‌ها در ذهن داشت، رنگ واقعیت بگیرد.

پیش از این تسهیلات، او تنها با روش‌های ابتدایی و کاملاً دستی کار می‌کرد و امکان تولید حجم بالا یا تهیه برخی روغن‌های تخصصی برایش فراهم نبود. اما با خرید دستگاه، نگاه جدیدی به کار پیدا کرد و توانست تولیدات خود را گسترش دهد. مهرابادی حدود ۵۰ میلیون تومان سرمایه شخصی نیز داشت که آن را صرف خرید دانه‌ها، مغزها و مواد اولیه کرد؛ مواد اولیه‌ای که افزایش قیمت آن‌ها از مهم‌ترین چالش‌های امروز تولیدکنندگان به شمار می‌آید.

محل کار او مغازه یا واحد تجاری نیست. در همان خانه‌ای که زندگی می‌کند، گوشه‌ای از اتاق را به دستگاه روغن‌گیری اختصاص داده است. فضای کوچک اما پر از جنب‌وجوشی که هر روز با عطر کنجد، آفتابگردان، سیاهدانه، بادام تلخ و ده‌ها دانه دیگر جان می‌گیرد.

او هر روز پیش از شروع کار، دانه‌ها را آفتاب می‌دهد، تمیز می‌کند، آن‌ها را ترکیب می‌کند و با وسواس خاصی میزان هر دانه را برای تولید روغن دقیق محاسبه می‌کند. برای تهیه روغن پاکسازی صورت باید ۱۷ تا ۱۸ نوع دانه مختلف با ترتیب و درصد مشخص ترکیب شود تا در نهایت روغنی تولید گردد که نه بیش از حد گرم باشد و نه سرد؛ محصولی که برای انواع پوست قابل استفاده باشد و حساسیت ایجاد نکند. این میزان دقت و مهارت در بین تولیدکنندگان خانگی کمتر به چشم می‌خورد و به‌خوبی نشان می‌دهد که او چقدر به کارش مسلط است.

مهرابادی عقیده دارد کیفیت یک محصول ارگانیک به کیفیت مواد اولیه وابسته است. بنابراین حتی در سخت‌ترین شرایط مالی، از انتخاب دانه‌های مرغوب کوتاه نمی‌آید. شاید همین نگاه حرفه‌ای است که باعث شده مشتریانی از شهرهای مختلف، از جمله مشهد، محصول او را بشناسند و استفاده کنند.

با اینکه مهرابادی واحد تجاری رسمی ندارد، اما توانسته در یکی از مغازه‌های مشهد یک قفسه مستقل برای عرضه محصولاتش دریافت کند؛ فرصتی ارزشمند که به معرفی برند شخصی او کمک زیادی کرده است. تمام بسته‌بندی‌ها، برچسب‌ها و ترکیب‌بندی‌ها را شخصاً انجام می‌دهد. او نه کارگر دارد، نه شریک؛ هر آنچه تولید می‌شود حاصل تلاش مستقیم خودش است.

محصولات او شامل روغن مو، روغن پاکسازی صورت، مرطوب‌کننده دست، روغن‌های درمانی درد مفاصل، روغن آفتابگردان سردpress، روغن‌های مراقبت پوستی و چند نوع ترکیب تخصصی دیگر است. به گفته خودش، بیشتر مشتریان پس از یک‌بار خرید دوباره به سراغش می‌آیند. دلیل این وفاداری، کیفیت محصولاتی است که واقعاً بر پایه دانه‌های طبیعی و بدون افزودنی تولید می‌شوند.

اگرچه مسیر او با امید آغاز شد، اما چالش‌های بزرگی نیز در این راه وجود دارد. مهم‌ترین مشکل، گرانی مواد اولیه است. بسیاری از دانه‌هایی که استفاده می‌شود وارداتی هستند یا وابسته به بازار جهانی. افزایش قیمت باعث شده گاهی خرید دانه‌ها سخت شود و حتی در دوره‌هایی کار کاملاً متوقف شود. نبود سرمایه کافی برای خرید عمده و ذخیره‌سازی مواد اولیه نیز او را با فشار مالی روبه‌رو کرده است.

با این حال، مهرابادی هیچ‌وقت از ادامه راه منصرف نشده است. او می‌گوید: علاقه‌ام به کارهای سنتی باعث شده در شرایط سخت هم ادامه بدهم. وقتی نتیجه کار را می‌بینم و می‌دانم محصولم برای مشتری‌ها مفید بوده، خستگی‌ام از بین می‌رود.

آنچه در مسیر کار او بسیار اهمیت داشته، همراهی و حمایت کارشناسان کمیته امداد است. مهرابادی معتقد است اگر این نهاد در کنار او نبود، خرید دستگاه روغن‌گیری برایش امکان‌پذیر نمی‌شد و کار در همین حد نیز رشد نمی‌کرد. او به‌ویژه از نحوه رسیدگی، پیگیری و مشاوره کارشناسان این نهاد در روند دریافت تسهیلات و راه‌اندازی کار ابراز رضایت دارد.

این تسهیلات نه‌تنها به آغاز کار او کمک کرده، بلکه زمینه‌ای فراهم کرده تا بتواند برای آینده نیز برنامه‌ریزی کند؛ برنامه‌هایی که بیشتر حول توسعه تولید، خرید چند دستگاه دیگر و ایجاد فضای کاری مستقل می‌چرخد.

امروز بزرگ‌ترین آرزوی مریم مهرابادی این است که کسب‌وکار خانگی خود را به یک کارگاه کوچک و پایدار تبدیل کند. او می‌خواهد چند نیروی دیگر را جذب کند، خط تولید جداگانه برای هر محصول داشته باشد و بتواند به‌صورت رسمی برند و بسته‌بندی اختصاصی خود را در بازار محصولات ارگانیک ثبت کند.

او می‌گوید: اگر سرمایه بیشتری داشته باشم، می‌توانم تنوع محصولات را افزایش بدهم. دلم می‌خواهد دستگاه‌های بیشتری بخرم و دیگران را هم مشغول کار کنم.

کارآفرینی در اتاقی کوچک که امروز محصولاتش مسیر سبزوار تا مشهد را طی می‌کنند، نتیجه ترکیب تلاش فردی و حمایت‌های مالی و فنی کمیته امداد است؛ حمایتی که توانسته مسیر یک تولیدکننده علاقه‌مند را تغییر دهد و او را به سمت استقلال اقتصادی و توسعه کار سوق دهد. اشتغال زایی مریم مهرابادی، نمونه‌ای روشن از اثرگذاری تسهیلات اشتغال‌زایی در ایجاد شغل، تقویت تولید داخلی و گسترش مشاغل خانگی است؛ مسیری که با استمرار این حمایت‌ها می‌تواند برای ده‌ها نفر دیگر نیز تکرار شود.