
تولید تجهیزات پزشکی توسط مددجوی سابق کمیته امداد در کاشمر/ خروج از چرخه حمایتی با ایجاد اشتغال
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی کمیته امداد، کارآفرینی برای برخی تنها یک انتخاب شغلی نیست، بلکه مسیری برای بازسازی زندگی و رسیدن به استقلال اقتصادی است. مهدی ابراهیمیفر، متولد ۱۳۵۸، متأهل و دارای سه فرزند از شهرستان کاشمر، یکی از همین افراد است؛ کارآفرینی که مسیر حرفهای خود را از خیاطی آغاز کرد و امروز در حوزه تولید تجهیزات پزشکی فعالیت میکند.
او از جمله مددجویان سابق کمیته امداد است که حدود دو تا سه سال تحت پوشش این نهاد حمایتی قرار داشت و پس از دریافت تسهیلات اشتغالزایی و رسیدن به توان اقتصادی، از چرخه حمایتی خارج شد.
ابراهیمیفر درباره آغاز مسیر کاری خود میگوید: کار من از خیاطی شروع شد. ابتدا صرفاً دوخت انجام میدادم، اما کمکم به این فکر افتادم که کار را توسعه بدهم و وارد حوزهای شوم که هم تخصصیتر باشد و هم نیاز جامعه را پاسخ دهد.
به گفته این کارآفرین، نقطه عطف فعالیت حرفهای او به سال ۱۳۸۱ بازمیگردد؛ زمانی که وارد عرصه تولید تجهیزات پزشکی شد. در همان سالها تولید روپوش و برخی کمربندهای طبی را آغاز کردم. بعد از آن بهتدریج محصولات متنوعتری مانند استرنیوم (ردهبندی قفسه سینه)، زانوبندها و کمربندهای طبی بزرگ را به سبد تولید اضافه کردیم.
ابراهیمی فر می گوید: تولید این تجهیزات پزشکی در کارگاه از سال ۱۳۸۱ بهصورت جدی اجرا شده و با وجود فراز و نشیبهای اقتصادی، همچنان ادامه دارد.
او می،گوید: سرمایه اولیه برای راهاندازی و توسعه فعالیت خود، رقمی در حدود ۶۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان بوده است.
این کارآفرین می افزاید: در ادامه مسیر، در سال ۱۴۰۳ مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان تسهیلات اشتغالزایی از کمیته امداد دریافت کردم که این وام صرف خرید چهار دستگاه ویلچر و تعدادی تجهیزات و دستگاههای جانبی مورد نیاز کارگاه شد.
او با اشاره به نقش این تسهیلات میگوید: این حمایتها کمک کرد که بتوانم تجهیزات جدید تهیه کنم و کار را سرپا نگه دارم. همین که یک نفر بتواند با وام کار کند و بعد از پوشش امداد خارج شود، یعنی هدف محقق شده است.
او ادامه می دهد: در حال حاضر، این کارگاه با ۶ نیروی فعال اداره میشود که شامل خودم، اعضای خانواده و دو نیروی غیرمددجو دیگر است.
او می گوید: کارگاه بهصورت اجارهای فعالیت میکند و دارای شش دستگاه چرخ خیاطی است که برای تولید انواع تجهیزات پزشکی مورد استفاده قرار میگیرد.
او می گوید: فروش محصولات نیز از طریق دو مغازه اجارهای انجام میشود و بخشی از تولیدات بهصورت مستقیم در اختیار بیماران و مراکز درمانی قرار میگیرد.
ابراهیمیفر یکی از مهمترین چالشهای شغلی خود را ارتباط مستقیم با بیماران میداند و می گوید: گاهی بیماری مراجعه میکند که واقعاً توان پرداخت هزینه را ندارد. در این شرایط مجبور میشوم محصولات را بهصورت اقساطی بفروشم یا همکاری بیشتری داشته باشم.
او ادامه می دهد: از دیگر دشواریهای این حرفه، تماسهای شبانهروزی بیمارستانها و مراکز درمانی برای تأمین فوری کمربندهای طبی، زانوبند و سایر تجهیزات پزشکی است؛ موضوعی که فشار کاری و مسئولیتپذیری بالایی میطلبد.
این کارآفرین کاشمری، تلاش و پشتکار را اصلیترین عامل موفقیت خود میداند و معتقد است هیچ شغلی بدون سختی نیست. هر کاری مشکلات خودش را دارد. مهم این است که آدم وسط راه خسته نشود و ادامه بدهد. اگر استمرار باشد، نتیجه هم میآید.
چشمانداز آینده ابراهیمیفر، افزایش فروش، توسعه تولید و در صورت فراهم شدن شرایط، ورود به عرصه صادرات تجهیزات پزشکی است؛ هدفی که تحقق آن را نیازمند حمایتهای بیشتر و سرمایه در گردش میداند.
او در پایان با اشاره به محدودیتهایی که در پیگیری دریافت تسهیلات جدید با آن مواجه شده، ابراز امیدواری میکند که حمایتهای کمیته امداد برای توسعه کسبوکارهای کوچک و نیمهصنعتی تقویت شود تا کارآفرینان بتوانند مسیر رشد را با سرعت بیشتری طی کنند.
ابراهیمیفر خطاب به افراد تازهکار تأکید میکند: باید بدانند هیچ حرفهای آسان نیست، اما اگر امید و پشتکار داشته باشند، میتوانند مسیر موفقیت را پیدا کنند.
این گزارش، نمونهای از توانمندسازی موفق مددجویان کمیته امداد است؛ مسیری که از حمایت هدفمند آغاز میشود و با تلاش فردی، به اشتغال پایدار و خروج از چرخه حمایتی میانجامد.






