به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، کارآفرینی در حوزه تولید، آن هم در شرایط پرنوسان اقتصادی، مسیری هموار نیست؛ اما علی‌اصغر براتی، تولیدکننده پوشاک و تجهیزات پزشکی از شهرستان باخرز، با تکیه بر تجربه، علاقه ذاتی و بهره‌مندی از تسهیلات اشتغال کمیته امداد امام خمینی(ره)، توانسته است کارگاهی را سرپا نگه دارد که امروز برای چندین نفر اشتغال مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده است. روایتی از مسیری پرچالش که با صبر، استمرار و حمایت هدفمند ادامه یافته است.

تولید، واژه‌ای که در سال‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری با چالش، ریسک و فشار اقتصادی گره خورده است، هنوز هم برای برخی افراد نه‌تنها یک شغل، بلکه یک باور و شیوه زندگی محسوب می‌شود. علی‌اصغر براتی، متولد سال ۱۳۵۶ از شهرستان باخرز، یکی از همین افراد است؛ کارآفرینی که مسیر کاری‌اش نه از شغل پدری، بلکه از علاقه شخصی و سال‌ها تجربه عملی شکل گرفته است.

براتی درباره آغاز فعالیت خود می‌گوید: از همان ابتدا به کار تولید علاقه داشتم. هیچ‌وقت دنبال کارهای واسطه‌ای یا غیرتولیدی نبودم. حدود ده سال شاگردی کردم، کار یاد گرفتم، زمین خوردم و دوباره بلند شدم تا بالاخره در سال ۱۳۸۵ توانستم کارگاه شخصی خودم را راه‌اندازی کنم.

او معتقد است: مهم‌ترین سرمایه‌اش در شروع مسیر، نه پول، بلکه تجربه بوده است. به گفته این کارآفرین، ورود بدون تجربه به حوزه تولید، به‌ویژه در شرایط اقتصادی امروز، می‌تواند خسارت‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد.

او می گوید: تولید شوخی ندارد. کسی که بدون شناخت بازار، بدون مهارت و بدون تجربه وارد این کار شود، خیلی زود زمین می‌خورد. من همیشه به جوان‌ترها می‌گویم اول شاگردی کنید، یاد بگیرید، بعد سرمایه‌گذاری کنید.

بر اساس گفته‌های براتی، سرمایه اولیه کارگاه او در زمان راه‌اندازی حدود ۵۰۰ میلیون تومان بوده است؛ سرمایه‌ای که عمدتاً صرف خرید پارچه، ابزار کار، تجهیزات اولیه و آماده‌سازی فضای تولید شده است.

کارگاه و مغازه‌های این تولیدی، از ابتدا تا امروز به صورت اجاره‌ای اداره می‌شوند و این موضوع خود یکی از هزینه‌های ثابت و همیشگی مجموعه محسوب می‌شود.

در حال حاضر، این کارآفرین دارای یک کارگاه تولیدی فعال و یک مغازه عرضه محصولات است. در کارگاه، حدود ۱۰ دستگاه چرخ خیاطی مستقر بوده و فرآیند تولید انواع پوشاک و تجهیزات پزشکی در آن انجام می‌شود.

یکی از نقاط عطف مسیر کاری علی‌اصغر براتی، بهره‌مندی از تسهیلات اشتغال کمیته امداد امام خمینی(ره) بوده است.

او در این‌باره توضیح می‌دهد: حدود سال ۱۴۰۱ از کمیته امداد مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان تسهیلات دریافت کردم. این وام را کاملاً در مسیر تولید هزینه کردم و با آن چند دستگاه چرخ خیاطی جدید خریدم که نقش مهمی در افزایش ظرفیت کارگاه داشت.

به گفته وی، این تسهیلات اگرچه تمام مشکلات را حل نکرد، اما در شرایطی که تأمین سرمایه برای تولیدکنندگان خرد بسیار دشوار است، کمک مؤثری برای حفظ و ادامه فعالیت کارگاه به شمار می‌آمد.

براتی توانسته است با همین کارگاه کوچک اما فعال، برای حدود ۹ نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم اشتغال ایجاد کند؛ اشتغالی که به گفته او، پایدار بوده و وابسته به تولید واقعی است، نه فعالیت‌های موقت یا واسطه‌ای.

او تأکید می‌کند: شاید عددها خیلی بزرگ نباشد، اما همین که چند خانواده از این راه نان می‌خورند، برای من ارزشمند است.

محصولات تولیدی این کارگاه عمدتاً در مشهد و استان‌های اطراف عرضه می‌شود. با وجود کیفیت مناسب تولیدات، هنوز شرایط لازم برای ورود به بازارهای صادراتی فراهم نشده است.

به گفته این کارآفرین، نبود حمایت‌های ساختاری، هزینه‌های بالای تولید و نوسانات شدید بازار، از جمله موانعی هستند که مسیر توسعه و صادرات را دشوار کرده‌اند.

علی‌اصغر براتی مهم‌ترین مشکلات مسیر تولید را نبود امکانات، کمبود تسهیلات، ضعف حمایت مسئولان و نوسانات شدید اقتصادی عنوان می‌کند.

او می‌گوید: تولیدکننده همیشه تحت فشار است؛ قیمت مواد اولیه بالا می‌رود، بازار ثبات ندارد، هزینه اجاره کارگاه و مغازه سنگین است و تسهیلات هم به‌سختی تأمین می‌شود. با این شرایط، آینده تولید همیشه با ابهام همراه است.

با این حال، او تأکید دارد که اگر علاقه و تعهد نباشد، ادامه این مسیر عملاً غیرممکن خواهد بود.

او می گوید: من ادعا نمی‌کنم موفقیت خیلی بزرگی داشته‌ام. نسبت به بعضی همکاران غیرتولیدکننده، شاید حتی عقب‌تر هم باشم؛ اما وجدانم راحت است که تولید می‌کنم و اشتغال ایجاد کرده‌ام.

این کارآفرین در پایان، ضمن قدردانی از کمیته امداد، از نحوه پرداخت و پیگیری تسهیلات رضایت خود را اعلام می‌کند و می‌گوید: از تسهیلات کمیته امداد راضی هستم. همان مقدار حمایتی که در چارچوب قانون انجام شد، کمک‌کننده بود و جای تشکر  دارد