به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد،  محمدرضا میری، متولد سال ۱۳۷۵، متأهل و دارای دو فرزند است، او فعالیت حرفه‌ای خود در حوزه تولید مبل و مصنوعات چوبی را از اواخر سال ۱۳۹۸ و پس از بازگشت از تهران، به‌صورت مستقل در روستای علمدار شهرستان زاوه آغاز کرده است.

او درباره آغاز مسیر کاری خود می‌گوید: قبل از راه‌اندازی کارگاه، چند سالی در تهران مشغول به کار بودم. همان‌جا کار نجاری و تولید مبل را یاد گرفتم. وقتی به شهرستان برگشتم، تصمیم گرفتم تجربه‌ای را که به دست آورده بودم، در زادگاهم به کار بگیرم.

این کارآفرین جوان در سال ۱۳۹۹ موفق به دریافت ۵۰ میلیون تومان تسهیلات اشتغال‌زایی از کمیته امداد شد؛ تسهیلاتی که نقطه عطفی در مسیر توسعه فعالیت او به شمار می‌آید.

میری توضیح می‌دهد: اوایل بیشتر قطعات آماده را از تهران تهیه می‌کردم. این وام کمک کرد مواد خام بخرم و تجهیزات اولیه مثل پمپ باد و ادوات نجاری را تهیه کنم تا تولید کاملاً در داخل کارگاه انجام شود.

به گفته وی، سرمایه اولیه شخصی حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان بوده که بخشی از آن نیز از منابع غیررسمی تأمین شده است. این سرمایه به همراه تسهیلات کمیته امداد صرف خرید تجهیزات، توسعه فضای کار و تثبیت فعالیت تولیدی شد.

او می گوید: کارگاه تولیدی ابتدا در زمین پدری و حیاط منزل راه‌اندازی شد، اما با گسترش فعالیت، در سال ۱۴۰۱ یک سوله به مساحت ۶۰۰ متر مربع احداث شد و در ادامه نیز فضای کار افزایش یافت.

او ادامه می دهد: در حال حاضر، این کارگاه دارای بیش از ۲۰ دستگاه تخصصی نجاری است و به‌صورت متمرکز تولید انواع مبل و مصنوعات چوبی را انجام می‌دهد.

میری علاوه بر کارگاه تولیدی، دو فروشگاه عرضه محصولات در شهر دولت‌آباد راه‌اندازی کرده است.

او در این‌باره می‌گوید: فروش مستقیم به مشتری باعث شد هم بازدهی کار بالا برود و هم گردش مالی سریع‌تر شود. نمایشگاه‌ها کمک کردند تولید به فروش واقعی متصل شود.

این کارآفرین می گوید: در این مجموعه، ۱۲ نفر به‌صورت مستقیم در کارگاه مشغول به کار هستند و در فروشگاه‌ها نیز ۲ تا ۳ نفر فعالیت دارند. با احتساب همکاری‌های غیرمستقیم، در مجموع حدود ۱۵ تا ۱۶ نفر از این واحد تولیدی ارتزاق می‌کنند که ۴ نفر از آنان مددجوی کمیته امداد هستند.

او درباره چالش‌های مسیر می‌گوید: دوری از مراکز تأمین مواد اولیه و هزینه بالای حمل‌ونقل، یکی از مشکلات اصلی ماست. این کار سرمایه‌بر است و اگر نقدینگی نباشد، تولید کند می‌شود.

با وجود این مشکلات، او تلاش، پشتکار و شروع به‌موقع را عامل اصلی موفقیت می‌داند و می‌افزاید: اگر منتظر شرایط ایده‌آل بمانیم، هیچ‌وقت شروع نمی‌کنیم. مهم این است که استارت کار زده شود.

چشم‌انداز آینده این کارآفرین، توسعه فعالیت‌ها تا سطح شرکتی و ورود به بازارهای صادراتی است.

میری معتقد است: برای صادرات، باید روی برند‌سازی و بازاریابی سرمایه‌گذاری شود. اگر این زیرساخت فراهم شود، تولید روستایی هم می‌تواند در بازارهای بزرگ حضور داشته باشد.